III SA/Wr 37/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała Sędzia NSA Józef Kremis Protokolant Halina Rosłan po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. sprawy ze skargi B. M. na czynność Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w zakresie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach projektu RPO stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa D. W dniu [...] r. B. M. "A" (dalej skarżący) złożył wniosek o dofinansowanie projektu "Wzrost konkurencyjności firmy "A" B. M. dzięki uruchomieniu nowej "B" ([...]) w ramach Regionalnego Programu Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. 2007-2013, Priorytet 1: Wzrost konkurencyjności d. przedsiębiorstw "Przedsiębiorstwa i Innowacyjność", Działanie: 1.1 Inwestycje dla przedsiębiorstw, Schemat: 1.1 A2 Dotacje dla MŚP wspierające innowacyjność produktową i procesową na poziomie przedsiębiorstwa (z wyłączeniem projektów z zakresu turystyki). Pismem z dnia [...] r. (nr [...]) D. I. P. poinformowała wnioskodawcę, że powyższy wniosek o dofinansowanie realizacji projektu zarejestrowany w dniu [...] r. wpisany został na "Listą projektów nierekomendowanych do udzielenia dofinansowania (listę wniosków odrzuconych)" z następującego powodu: Projekt uzyskał [...] pkt., z tego w ramach kryteriów merytorycznych [...] pkt. (wymagane minimum [...] pkt.) oraz w ramach kryteriów sektorowych [...] pkt. (wymagane minimum [...] pkt.), jednakże nie spełnił kluczowego kryterium oceny merytorycznej, tj. Zasadności i adekwatności wydatków. Do powyższej informacji dołączono wyniki oceny dwóch oceniających. W uzasadnieniu tej oceny eksperci oceniający wniosek uznali, że wydatki dotyczące modernizacji (przystosowania) lokalu do pełnienia funkcji "B" wydają się być nieuzasadnione. Świadczy o tym okoliczność, że lokal nie będzie służył wyłącznie do świadczenia usług związanych z realizacją projektu ale również innych (obecnie świadczonych). Natomiast brak proporcjonalnego wydzielenia kosztów związanych z zakupem prac (robót budowlanych) w stosunku do planowanych nowych usług. Podniesiono w uzasadnieniu oceny, że "gdyby projekt polegał na uruchomieniu [...] wskazane byłyby wszystkie koszty m.in. zakupu [...],[...] i innych urządzeń", a takich kosztów nie przedstawiono. Sytuacja ta świadczyć o tym, zdaniem oceniających, że wydatki zawarte w projekcie nie polegają w całości na uruchomieniu [...]. Skarżący odwołał się od wspomnianej negatywnej oceny projektu, zgodnie z pouczeniem. Kwestionuje prawidłowość oceny ekspertów podniósł, że lokal obecnie wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej jest kluczowym czynnikiem ograniczającym możliwości rozwoju firmy, z uwagi na ograniczoną ilość miejsca oraz wynikające z tego faktu niedogodności. Dlatego zdecydowano się na zakup nowego lokalu i jego remont. Bez tych prac związanych z modernizacją i przystosowaniem lokalu do pełnienia funkcji "B" ("A") nie będzie mógł być wykorzystywany innowacyjny sprzęt, który zamierza zakupić w ramach realizacji projektu. Zaznaczono w odwołaniu, że dotychczasowe usługi pozostaną w ofercie i nadal będą świadczone na rzecz [...]. Podniesiono w odwołaniu, że ten sam projekt z tymi samymi wydatkami był opisany we wniosku składanym w [...] r. Kryterium zasadności i adekwatność wydatków nie wzbudziło wówczas żadnych zastrzeżeń oceniających. W odwołaniu zakwestionowano także prawidłowość oceny kryterium "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków". Przyznano bowiem [...] pkt na [...] możliwe pomimo, że wydatki oszacowane zostały na podstawie cen rynkowych oraz ofert producentów. Podważono także ocenę [...] pkt. za kryterium "Wpływ realizacji projektu na politykę ochrony środowiska", poprzez nie uwzględnienie faktu, że planowane urządzenia zużywają mniej energii. Rozstrzygnięciem z dnia [...] r. (Nr [...]), Naczelnik Wydziału Wdrożenia w D. I. P. nie uwzględnił odwołania, z powodu niespełnienia kluczowego kryterium oceny merytorycznej projektu "Zasadność i adekwatność wydatków". W odniesieniu do zarzutu odmiennej oceny wniosku o dofinansowanie złożonego w [...] r., stwierdzono, że ocena dokonywana przez ekspertów jest oceną autonomiczną, dokonywaną w oparciu o określone regulacje prawne. Podniesiono także w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że nie uwzględniono odwołania w części dotyczącej dodatkowego oceny merytorycznej projektu nr 4 "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków". Eksperci bowiem prawidłowo przyznali w ramach tegoż kryterium tylko [...] punkt z możliwych [...] punktów, ponieważ we wniosku brak było odniesienia się do kryterium ekonomicznego (nie podano sposobu oszacowania podanych cen). Podzielono natomiast stanowisko odwołującego, że projekt wskazuje pozytywny wpływ na politykę ochrony środowiska, z uwagi na zmniejszenie ilości zapotrzebowania na energię elektryczną. Końcowo, w rozstrzygnięciu odwołania pouczono o prawie wniesienia do Marszałka Województwa D., za pośrednictwem Dyrektora Wydziału Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Urzędu Marszałkowskiego, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący, pismem z dnia [...] r., wniósł wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu podniesiono, że D. I. P. rozpatrując odwołanie niewystarczająco przeanalizowała lub nie przeanalizowała celu ogólnego oraz celów szczegółowych przedmiotowego projektu. Ponadto przy rozpatrywaniu odwołania nie zasadnie potraktowała projektowane prace budowlane (o wartości nie przekraczającej 50% całkowitych wydatków kwalifikowanych projektu), mające na celu modernizacje istniejących pomieszczeń do celów świadczenia nowych usług [...], jako prace remontowe. Takie podejście spowodowało, że projekt nie spełniał kryterium kluczowego. Tymczasem, zdaniem skarżącego, istotną sprawą dla oceny kwalifikowanych wydatków jest zrozumienie ich powiązania z celami projektu. Celem głównym przedmiotowego projektu jest wzrost konkurencyjności [...] "A" na rynku usług [...], poprzez wprowadzenie innowacyjności procesowej i produktowej. Z kolei cel ten ma być osiągnięty przy pomocy realizacji celów szczegółowych, jakimi są: lepsze dostosowanie oferty usług do potrzeb [...], poprawa warunków pracy w [...] oraz skrócenie czasu oczekiwania [...] na [...], wzrost efektywności działania (optymalizacja przebiegu [...] poprzez optymalizację kosztów [...] oraz wzrost rentowności świadczonych usług). W tym kontekście skarzący wskazał, że realizacja celu głównego wymaga kompleksowej inwestycji, tzn. konieczny jest zakup innowacyjnego sprzętu [...] oraz konieczna jest modernizacja istniejącego obiektu, gdzie zakupiony sprzęt będzie wykorzystywany do świadczenia usług [...]. Tak więc modernizacja pomieszczeń całej "B" jest absolutnie niezbędna dla osiągnięcia celów projektu, Błędna jest więc interpretacja D. I. P., że wydatki, które zostaną poniesione na przystosowanie całego obiektu, nie są ekonomicznie uzasadnione. Ponadto skarżący podniósł, że nowe usługi, które zamierza wprowadzić do swojej oferty "A", nie mogą istnieć bez świadczenia usług dotychczasowych, są z usługami dotychczasowymi bezpośrednio powiązane i będą świadczone na tej samej powierzchni. Nie będzie wydzielonej powierzchni dla konkretnych urządzeń, ponieważ są one mobilne i będą funkcjonowały w całej [...], w zależności od tego, do jakiego [...] bądź [...] będą musiały w danej chwili być wykorzystane. Nie jest też możliwe wydzielenie części zmodernizowanych instalacji obiektu (elektrycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, itp.) wyłącznie dla świadczenia nowych usług [...]. Podniesiono także w uzasadnieniu wniosku, że D. I. P. - przy rozpatrywaniu odwołania - nie odniosła się do argumentów, iż ten sam wniosek o dofinansowanie, zawierający te same kategorie wydatków zgłoszony w naborze prowadzonym w [...] r. spełnił kluczowe kryterium oceny merytorycznej "Zasadność i adekwatność wydatków". Trudno zrozumieć fakt, że eksperci powołani przez tę samą instytucję i działający na podstawie tych samych uregulowań, wytycznych i dokumentów programowych mogli podjąć odmienne decyzje w ramach tego samego kryterium kluczowego. W zakończeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie spraw, skarżący wskazał, że nie wnosi żadnych nowych argumentów, dotyczących oceny merytorycznej w ramach kryteriów dodatkowych oceny wniosku o dofinansowanie. Rozpatrując powyższy wniosek, Zastępca Dyrektora Departamentu Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa D., rozstrzygnięciem z dnia [...] r. ([...]), nie uwzględnił wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Obszerne uzasadnienie rozstrzygnięcia zostało podzielone na kilka części. W pierwszej (s. 1-3) został przedstawiony przebieg postępowania weryfikacyjnego w sprawie projektu zgłoszonego przez skarżacego do dofinansowania oraz podjęte w tych ramach, poszczególne czynności. Drugą część uzasadnienia (s. 3-6) poświęcono omówieniu aspektu proceduralnego sprawy, przedstawiając etapy naboru i oceny projektu oraz etap rozpatrywania odwołania. Wskazano w tym zakresie, że wniosek został pozytywnie oceniony pod kątem spełniania obowiązujących kryteriów oceny formalnej projektów, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD 2007-2013, o czym poinformowano wnioskodawcę. Następnie została dokonana (przy pomocy prawidłowych wypełnionych kart) ocena merytoryczna zgłoszonego wniosku o dofinansowanie przez dwóch różnych członków Komisji oceniających projekt. Obie niezależne oceny potwierdziły niespełnienie kluczowego kryterium oceny merytorycznej "Zasadność i adekwatność wydatków", o czym poinformowano wnioskodawcę. W podsumowaniu podkreślono, że podjęte na podstawie obowiązujących procedur rozstrzygnięcia D. I. P. dotyczące negatywnej oceny merytorycznej projektu i nieuwzględnienia odwołania wnioskodawcy, są prawidłowo i właściwie wydane oraz uzasadnione, a także podjęte w oparciu o odpowiednią dokumentację zgromadzoną w przedmiotowej sprawie. W kolejnej części uzasadnienia (s. 6-8) rozważono kluczowe w sprawie zagadnienie merytoryczne, tzn. kwestię nie spełnienia kluczowego kryterium oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie "Zasadność i adekwatność wydatków". Podzielając w tym zakresie stanowisko ekspertów oceniających, że wydatki dotyczące modernizacji lokalu do pełnienia funkcji "B" wydają się być nieuzasadnione, Instytucja Zarządzająca podniosła, że lokal nie będzie służył wyłącznie do świadczenia usług związanych z realizacją projektu ale również innym, obecnie świadczonym, brak natomiast proporcjonalnego wydzielenia kosztów związanych z zakupem prac (robót budowlanych) w stosunku do planowych nowych usług. Wskazano w tej części uzasadnienia, że wysokość wydatków przedstawionych we wniosku jako kwalifikowane, należało określić zgodnie z uwagami ekspertów, czyli w sposób wykazujący proporcjonalny wpływ (udział) danego wydatku na wdrożenie do oferty przedsiębiorstwa nowego produktu (usługi). Istniała w sprawie możliwość przyjęcia określonej metodologii, proporcjonalnego przyporządkowania poszczególnych wydatków mając na uwadze np. powierzchnie lokalu niezbędne do świadczenia usług nowych i usług świadczonych dotychczas (nawet w obrębie tych samych pomieszczeń). Podkreślono, że pomimo tego, że w wyniku realizacji projektu powstałaby [...] stanowiąca z punktu widzenia wnioskodawcy całościowe przedsięwzięcie, niemniej sfinansowanie całości wydatków na ten cel wskazanych we wniosku o dofinansowanie nie jest uzasadnione pod względem ekonomicznym. Zostałyby bowiem przeznaczone środki publiczne na działalność, którą wnioskodawca aktualnie prowadzi, co nie stanowi "wartości dodanej" projektu. W odniesieniu do kwestii związanej z faktem odmiennej oceny przedmiotowego wniosku o dofinansowanie zgłoszonego w naborze prowadzonym w [...] r., w stosunku do oceny tego wniosku dokonanego w ramach naboru prowadzonego w miesiącach [...] r., podzielono stanowisko, że ocena dokonywana przez ekspertów jest oceną autonomiczną, dokonywaną w oparciu o określone regulacje. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe negatywne rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący wniósł o wnikliwe i analityczne rozpatrzenie sprawy. Podniesiono w skardze, że uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygniecia nie uzasadnia przyjętego stanowiska, brak bowiem analizy procedur będących podstawą działalności "B". Trudno nazwać zakupione po instytucji [...] pomieszczenia, obecnie przeznaczone do adaptacji na potrzeby "B" z programem [...] oraz [...], jako te, którym do przystosowania wystarczy zwykły remont. Ich przeznaczenie wymaga pracy od podstaw zgodnie z i odpowiednimi przepisami sanitarno-higienicznymi. Wskazano, że procedury odnośnie badań i działań operacyjnych w zakresie [...] ulegają ewolucji w miarę wprowadzania nowości, te zaś są elementami wieloogniwowych ciągów. Wyizolowanie pojedynczych elementów jest zatem niemożliwe bo stanowiłyby fragmentaryczny, często bez jakichkolwiek powiązań, obraz rzeczy. Zatem eksperckie sugestie zawarte w uzasadnieniach odnośnie ich wydzielenie są bezpodstawne i nie wynikają z dogłębnej analizy proponowanych przez skarżącego rozwiązań. Cały zgłoszony projekt służy działalności [...]. W tym kontekście, zdaniem skarżącego, nie trafne jest stwierdzenie, że wydatki modernizacyjne lokalu wydają się być niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kognicja Sądu wynika w niniejszej sprawie wprost z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), zwanej dalej "ustawą", w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przywoływanej w dalszych wywodach – skrótowo – jako "p.p.s.a." W przepisach art. 30c-30d samej ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Należy wskazać, że – w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy ustrojowej). Do kryterium legalności nawiązał również ustawodawca w art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skoro w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo (celowe podkreślenie składu orzekającego), z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub – pośredniczącą). Wypada dodatkowo zauważyć – za postanowieniem art. 134 § 1 p.p.s.a. – że rozstrzygając w granicach danej sprawy, sąd administracyjny nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną. Przedstawione powyżej zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć, wymagały ustalenia standardu prawnego, według którego należało dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego, w sprawie rozstrzygnięcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wykluczało to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony niejasne – w świetle przepisów ustawy – jest zagadnienie "głębokości" dopuszczalnej, sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Pomimo wątpliwości, jakie powstają w tym zakresie przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, uznać należy przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, że o przeprowadzeniu oceny konkretnego projektu "w sposób naruszający prawo" (w rozumieniu art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy) będzie można z pewnością mówić w każdym wypadku jej dokonania z uchybieniem co najmniej przepisom samej ustawy. W rozpoznawanym przypadku uchybienia tego typu miały miejsce, dlatego weryfikowane rozstrzygnięcie odwoławcze Marszałka Województwa D. nie mogło być utrzymane w obrocie prawnym. Podstawowym zagadnieniem w sprawie jest weryfikacja kluczowego kryterium oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie "Zasadność i adekwatność wydatków". Jedynie niespełnienie powyższego kryterium spowodowało, że wniosek skarżącego o dofinansowanie realizacji projektu " Wzrost Konkurencyjności firmy "A" B. M. dzięki uruchomieniu nowej "B"" został – przez właściwą instytucję - odrzucony i nie został zakwalifikowany jako rekomendowany do udzielenia dofinansowania. Wskazać należy, że niespełnienie powyższego kryterium oparto na opinii ekspertów oceniających wniosek od strony merytorycznej. W tym stanie skarżący miał prawo do podniesienia, że ten sam projekt z tymi samymi wydatkami był oceniany we wniosku złożonym w naborze prowadzonym w [...] r. i we wniosku składanym obecnie - w naborze prowadzonym w [...] r. i, że kluczowe kryterium "Zasadność i adekwatność wypadków", nie wzbudziło w [...] r. żadnych zastrzeżeń. Natomiast rzeczą instytucji zarządzającej było przeprowadzenie – we właściwy sposób, tzn. zgodnie z przepisami, o których była mowa – merytorycznej weryfikacji zasadności przyjęcia stanowiska, że wydatki dotyczące modernizacji lokalu do pełnienia funkcji [...] wydaja się nieuzasadnione, a tym samym, że kluczowe kryterium oceny merytorycznej nie zostało spełnione, zwłaszcza w świetle istnienia rozbieżności w opiniach ekspertów oceniających ten sam projekt w rożnym czasie, Podkreślić należy, że tej ostatniej okoliczności rozpatrujący środki odwoławcze nie zaprzeczają. W świetle materiału dowodowego sprawy w pełni uprawniona jest konkluzja, że nie przeprowadzono takiej pełnej, wymaganej przepisami prawa, merytorycznej oceny podstawowego dla tej sprawy zagadnienia, eliminującego wniosek skarżącego z listy projektów rekomendowanych. W ocenie składu orzekającego, który rozpoznawał skargę, doszło przede wszystkim do naruszenia przepisów art. 26 ust.1 pkt 4 ustawy, stanowiących, że do zadań instytucji zarządzającej należy wybór w oparciu o ustalone kryteria, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego, związanego z nim art. 30b ust.1 ustawy, stanowiącego, że pisemna informacja o wynikach oceny projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu. Doszło także do naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy, dopuszczającego możliwość udziału – w procesie wyboru projektów – ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, a to w celu "zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów". Powyższe przepisy wskazują, że ocena przedłożonych projektów następuje w oparciu o określone kryteria, że powinna być ona przeprowadzona w sposób rzetelny i bezstronny oraz, że dokonana ocena winna być uzasadniona. W niniejszej sprawie, wynikającego z tych przepisów wymogu oceny przedłożonego projektu przez instytucję oceniającą, w zakresie zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny kluczowego kryterium merytorycznego "Zasadność i adekwatność wydatków, nie wypełniono. Z akt sprawy, w tym z zaskarżonego rozstrzygnięcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy instytucji zarządzającej, wynika, że rozpatrując środki odwoławcze instytucja zarządzająca jak i wcześniej instytucja pośrednicząca nie odnieśli się do faktu odmiennej oceny przedmiotowego wniosku o dofinansowanego tego samego projektu, zgłoszonego w dwóch naborach - [...] r. i [...] r. - poza stwierdzeniem, że sporządzone przez ekspertów oceny wniosków są oceną autonomiczną. Wskazać należy, że znajdująca się w aktach sprawy ocena merytoryczna przedmiotowego wniosku dokonana przez dwóch ekspertów oceniających projekt nie odnosi się w ogóle do wcześniejszej oceny i zaistniałej w tym kontekście rozbieżności. Wykorzystanie takiej "ekspertyzy" do odrzucenia wniosku, bez podjęcia w ogóle jakiejkolwiek polemiki z odmienną oceną kluczowego kryterium merytorycznego dla wnioskowanego projektu, nie może być uznane za realizację normatywnego celu "zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektu", według modelu przewidzianego w art. 31 ust. 1 ustawy. Trzeba się w zgodzić z zarzutem skarżącego, że różnica stanowisk odnośnie oceny kryterium kluczowego, tego samego projektu z tymi samymi wydatkami, dokonywana przez oceniających powołanych przez tą samą instytucję i działających na podstawie tych samych uregulowań, od którego przesądzenia zależało udzielenie wsparcia, nie jest zrozumiała, że jest ona subiektywna. Te same przypadki nie powinny wszak prowadzić – przy zachowaniu zasad logicznego rozumowania – do tak diametralnie odmiennych ocen. W tym stanie, wobec stwierdzenia, że w rozpoznawanym przypadku ocena projektu skarżącego został przeprowadzona w sposób naruszający prawo, Sąd był zobligowany uwzględnić skargę i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa D. (instytucji zarządzającej). Rozpatrując ponownie sprawę należy przesądzić – w sposób nie budzący wątpliwości – zagadnienie, spełnienia lub nie kluczowego kryterium oceny merytorycznej projektu" Zasadność i adekwatność wydatków". W tym celu niezbędne będzie skonfrontowanie – przy udziale eksperta spełniającego warunki określone w art. 31 ustawy – twierdzeń i wniosków zawartych w opiniach oceniających kluczowe kryterium dla przedmiotowego projektu, w ramach dwóch naborów. Nowa ekspertyza powinna przy tym spełniać podstawowe wymagania formalne, o których wcześniej byłą już mowa i wykazać dlaczego twierdzenia i wnioski zawarte we wcześniejszej ocenie mogą być, czy nie mogą być aprobowane (są błędne). Dopiero ekspertyza opracowana w ten sposób spełni kryteria oceny "rzetelnej" i "bezstronnej", w rozumieniu art. 31 ust. 1 ustawy i może stanowić podstawę do zadecydowania odnośnie wpisania projektu na określoną listę, przez właściwą instytucję.