III SA/Wr 37/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi D. D. na czynność Okręgowej Izby Radców Prawnych w Wałbrzychu z dnia 19 października 2023 r. w przedmiocie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu postanawia: odrzucić skargę. D. D. (dalej jako: strona skarżąca, skarżący) pismem z 6 listopada 2023 r. wniósł skargę na czynność Okręgowej Izby Radców Prawnych w Wałbrzychu w przedmiocie wskazanym w sentencji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako nieznajdującej uzasadnienia w przepisach prawa lub o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest czynność Okręgowej Izby Radców Prawnych w Wałbrzychu polegająca na wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu. Przepis art. 253 § 1 p.p.s.a. stanowi, że o sąd zwraca się o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, doręczając postanowienie o przyznaniu prawa pomocy. Sposób jego wyznaczenia reguluje Uchwała nr 152/VII/2010 Krajowej Izby Radców Prawnych z 15 października 2010 r. w sprawie wyznaczania radców prawnych do prowadzenia spraw z urzędu. Należy zaznaczyć, że czynność ta nie jest następstwem prowadzonego na wniosek lub z urzędu postępowania administracyjnego. Tym samym nie mieści się ona w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a., a sądy administracyjne nie sprawują kontroli nad wyznaczaniem pełnomocników przez okręgowe izby. Mając na względzie powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.