III SA/Wr 373/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 22 maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2006 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2006 r. Wyznaczony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie w dniu 14 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a, sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 215 § 1 p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak, którego nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do odrzucenia wniesionej skargi. Ponadto w niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 31 lipca 2006 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, obliczonego w oparciu o wartość przedmiotu zaskarżenia podaną przez Dyrektora Izby Celnej we W. w odpowiedzi na skargę. Zarządzenie to również nie zostało wykonane przez skarżącego w wyznaczonym przez Sąd terminie. Skoro w przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków skargi w wyznaczonym terminie, nie wskazał do dnia dzisiejszego wartości przedmiotu zaskarżenia, skargę jako dotkniętą brakiem formalnym należało odrzucić na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3) p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.