III SA/Wr 379/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi M. K., na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., M. K. wniósł – z przekroczeniem terminu – skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Decyzja ta – jak wynika z pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] r. oraz ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – została doręczona adresatowi w dniu [...] r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem [...] r. (piątek). Jednocześnie ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że w okresie od [...] do [...] r. "przebywał w celach zawodowych" w K., na dowód czego dołączył kserokopię sporządzonego odręcznie pisma, w którym podano, że skarżący był zameldowany w apartamencie przy ul. [...] w K. od [...] do [...] r. Z przedłożonego pisma nie wynika, przez kogo zostało ono sporządzone. Skarżący dodał, że po powrocie z K. dowiedział się, iż korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję została odebrana "w jego imieniu". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy strony, a przy tym zainteresowany wykaże, że niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). Podkreślić także należy, że ocena czy nastąpiło uprawdopodobnienie, o którym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a., należy do sądu rozpatrującego wniosek. W tym przedmiocie Sąd nie jest związany zawartymi we wniosku twierdzeniami, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu, a przekonanie to powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z zawartych we wniosku twierdzeń. W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżący nie zachował terminu do złożenia skargi. Należy zaś wyjaśnić, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie, nie uzasadnia przyjęcia, że niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony. Skarżący uzasadnił złożony wniosek o przywrócenie terminu tym, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została odebrana "w jego imieniu", w czasie kiedy on przebywał w K. (tj. w okresie między [...] a [...] r.). Na potwierdzenie przy tym faktu pobytu w K. skarżący przedłożył odręcznie sporządzone pismo, w którym podano, że w okresie od dnia [...] r. do [...] r. był on "zameldowany w apartamencie w K.". Odnosząc się do podniesionej przez skarżącego argumentacji w pierwszej kolejności należy podkreślić, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz z pisma Poczty Polskiej z dnia [...] r. wynika, że zaskarżona decyzja została osobiście odebrana przez skarżącego już w dniu [...] r. Skarżący nie uprawdopodobnił przy tym, że przesyłkę tą odebrał ktoś inny – w jego imieniu, podczas jego pobytu w K. Wskazać także trzeba, że w ocenie Sądu dołączone do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pismo mające potwierdzać pobyt skarżącego w K. w okresie od dnia [...] do dnia [...] r. jest mało wiarygodne. Przede wszystkim nie wiadomo od kogo ono pochodzi, bowiem osoba, która je podpisała nie wskazała w sposób czytelny – choćby poprzez umieszczenie pieczątki – swojego imienia i nazwiska. W tej sytuacji Sąd był zmuszony przyjąć, że wnioskodawca nie wykazał, iż bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi, w związku z czym postanowiono, jak w sentencji.