III SA/Wr 380/09
PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-07-31
Skład orzekający: Maciej Guziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez jednego ze współskarżących, który nie uiścił wymaganego wpisu sądowego pomimo wezwania, podlega odrzuceniu, a jeśli tak, to czy drugi współskarżący, który nie wykazał interesu prawnego ani udziału w postępowaniu administracyjnym, również może być podstawą do odrzucenia skargi w całości?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu w stosunku do skarżącego, który pomimo wezwania nie uiścił należnego wpisu sądowego, na podstawie art. 220 § 3 PPSA. Ponadto, skarga podlega odrzuceniu w stosunku do skarżącego, który nie wykazał interesu prawnego ani udziału w postępowaniu administracyjnym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA. W obu przypadkach odrzucenie skargi jest uzasadnione brakiem spełnienia wymogów formalnych i procesowych.Stan faktyczny
E. M. i T. M. złożyli skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na jej uchylenie. Sąd wezwał E. M. do uiszczenia wpisu sądowego i oświadczenia o cofnięciu skargi, a T. M. do wykazania interesu prawnego i udziału w postępowaniu. E. M. nie uiścił wpisu, ale cofnął skargę. T. M. nie wykazała interesu prawnego ani udziału w postępowaniu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maciej Guziński, , , po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. i T. M. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...]T.i E. M. złożyli skargę na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił w całości skargę i postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie.
Zarządzeniami z dnia 30 czerwca 2009 r. wezwano E. M. do uiszczenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz do oświadczenia, czy cofa skargę. Ponadto zarządzeniem z tego samego dnia wezwano T. M. do wykazania – w terminie 7 dni, interesu prawnego we wniesieniu skargi do Sądu oraz do wykazania, że brała udział w postępowaniu administracyjnym, skoro decyzje organów administracyjnych I i II instancji zostały doręczone jedynie E. M..
Wezwania: do uiszczenia wpisu sądowego i oświadczenia, czy skarżący cofa skargę zostały doręczone E. M. w dniu [...]. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 20 lipca 2009 r. (poniedziałek). Pismem z dnia 20 lipca 2009 r. E. M. oświadczył, że z uwagi na uchylenie zaskarżonego postanowienia przez organ, cofa skargę.
Skierowane natomiast do T. M. wezwanie zostało jej doręczone w dniu 13 lipca 2009 r. Siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął 20 lipca 2009 r. (poniedziałek). Skarżąca do dnia dzisiejszego nie wykazała interesu prawnego we wniesieniu skargi do Sądu oraz nie wykazała, że brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że Sąd w każdej sprawie w pierwszej kolejności z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.". Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro w przedmiotowej sprawie E.M., pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała – w stosunku do niego - odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie T. M., pomimo wezwania Sądu, nie wykazała interesu prawnego we wniesieniu skargi oraz nie wykazała, że brała udział w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji zatem skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu w stosunku do T. M.na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło