III SA/Wr 381/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 14 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na orzeczenie D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział Zamiejscowy w L. z dnia 7 lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nie rozpoznania choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 31 października 2004r. sygn. akt II SA/Wr 3113/2001 uchylił decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 31 października 200Ir. o nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 4 lipca 2001 r. o nr [...], znak [...]. Mając na względzie rozstrzygnięcie Sądu, organ I instancji rozpatrując ponownie sprawę, skierował T. K. na badania lekarskie, które zakończyły się wydaniem w dniu 7 lipca 2005 r. przez D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział Zamiejscowy w L. orzeczenia lekarskiego nr [...] o nierozpoznaniu u skarżącego choroby zawodowej z poz. 1 wykazu. W wyniku złożonego przez skarżącego odwołania od tego orzeczenia jednostka orzecznicza I stopnia przekazała całość dokumentacji do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. W okresie oczekiwania na kolejne badania lekarskie T. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, kwestionując przede wszystkim orzeczenie lekarskie z dnia 7 lipca 2005r wydane przez D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział Zamiejscowy w L. Wyjaśnił, iż nie zgadza się na przeprowadzanie kolejnych badań lekarskich z uwagi na ich szkodliwość. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga złożona w niniejszej sprawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie u.p.s.a.) sądy administracyjne rozpoznają sprawy sadowoadministracyjne. Powołana ustawa w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 u.p.s.a. oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 §2 pkt 1-4 tej ustawy. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obecnie sądy administracyjne, podobnie jak na podstawie obowiązujących do 1 stycznia 2004 r. przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 77, poz. 368 ze zm.), nie są właściwe do rozpatrywania skargi na orzeczenie lekarskie w przedmiocie rozpoznania choroby zawodowej. W sprawie niniejszej, zaskarżone zostało orzeczenie lekarskie jednostki medycznej, które jest jedynie elementem postępowania dowodowego, dokumentującym stan faktyczny: dotyczy rozpoznania choroby zawodowej. Na podstawie orzeczenia i przy uwzględnieniu jego ustaleń może być wydana decyzja administracyjna stwierdzająca bądź odmawiająca stwierdzenia choroby zawodowej. Ta decyzja, wydana z zachowaniem wymogów KPA, przez organ I instancji - powiatowego inspektora sanitarnego, podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego inspektora sanitarnego jako do organu wyższego rzędu, zgodnie z art.12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (teks jedn. Dz. U. z 1998r. Nr 90, poz. 575 ze zm.). W sprawie niniejszej procedury te nie zostały zachowane. Zaskarżone zostało do WSA orzeczenie lekarskie, które nie jest decyzją ani aktem, ani czynnością z zakresu administracji publicznej stwierdzającą obowiązek i wobec tego nie podlega zaskarżeniu. Żadna decyzja nie została jeszcze wydana a właściwy tok instancji nie został wyczerpany. W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.