III SA/Wr 382/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie odszkodowania i zadośćuczynienia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika (brata) wniosła skargę, w której domagała się odszkodowania i zadośćuczynienia. Do skargi dołączono pełnomocnictwo. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego skargi przez przedłożenie oryginału skargi bądź jej podpisanie w siedzibie Sądu. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. Siedmiodniowy termin do podpisania skargi upłynął w dniu [...] r. (poniedziałek). Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przedłużenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, a w dniu [...] r. podpisał skargę w siedzibie Sądu. Postanowieniem z dnia [...] r. oddalono wniosek pełnomocnika skarżącej o przedłużenie terminu do podpisania skargi, wskazując, że termin ten – jako ustawowy – nie podlega przedłużeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W myśl natomiast art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej, pomimo prawidłowego wezwania go do uzupełnienia braku formalnego skargi, w wyznaczonym siedmiodniowym terminie nie podpisał skargi, w konsekwencji czego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.