III SA/Wr 383/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi F. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 68/18 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie. Wnioskiem (skargą) z dnia 29 lipca 2019 r. I. D., działająca jako pełnomocnik skarżącej F. K., wniosła szereg żądań szczegółowo opisanych w punktach od I do XVII skargi. W tym, o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 68/18 (punkt XVI skargi). Stanowisko zaprezentowane w skardze pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił pismem z dnia 27 sierpnia 2019 r. Wezwaniem z dnia 30 października 2019 r., doręczonym pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 listopada 2019 r., pełnomocnik strony skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 68/18, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie poprzez wskazanie w jakim terminie strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, czyli o przesłankach wznowienia z art. 273 i art. 271 p.p.s.a., jak również, poprzez wskazanie na konkretną przesłankę z art. 273 i art. 271 p.p.s.a. W treści tego pisma pełnomocnik strony skarżącej został pouczony, że zgodnie z treścią art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. § 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. § 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Pouczono również pełnomocnika strony skarżącej, że zgodnie z treścią art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia 14 listopada 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej poinformował, że podstawa wznowienia nastąpiła z chwilą otrzymania przez stronę wyniku obrad sesji Rady Powiatu L., która odbyła się w dniu [...] r. i której wynik strona otrzymała przesyłką rejestrową w dniu 27 czerwca 2019 r. Pełnomocnik strony skarżącej wskazał również, że "strona nie podnosi zarzutu wynikającego z art. 271 p.p.s.a.". Zwrócił także uwagę, że w poprzednim piśmie procesowym (z dnia 31 października 2019 r.) zawarł wniosek o stwierdzenie naruszenia przez Radę Powiatu L. oraz Starostę Powiatu L. zasady równego traktowania w rozumieniu ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania. Podkreślił, że stwierdzenie nierównego traktowania ma dla strony ogromne znaczenie względem treści art. 145b § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: k.p.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. A zatem jest to instytucja, która ma na celu obalenie prawomocnych orzeczeń sądowych, umożliwiająca ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty, w celu zagwarantowania zgodności z prawem wydanego w tej sprawie rozstrzygnięcia. W myśl przepisu art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 87/10, LEX nr 1685589). Skarga o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 383/19 podlegała odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 7 listopada 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej otrzymał wezwanie Sądu z dnia 30 października 2019 r. (k. 40 i 47 akt sądowych) do uzupełnienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 68/18. W treści tego wezwania pełnomocnik strony skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 68/18, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie poprzez wskazanie w jakim terminie strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, czyli o przesłankach wznowienia z art. 273 i art. 271 p.p.s.a., jak również, poprzez wskazanie na konkretną przesłankę z art. 273 i art. 271 p.p.s.a. Wezwanie to miało na celu zobowiązanie pełnomocnika strony skarżącej do wyjaśnienia przesłanki wznowienia postępowania (art. 273 i 271 p.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie. W piśmie z dnia 14 listopada 2019 r. (k. 48 akt sądowych), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącej wyjaśnił: "że nie podnosi zarzutu wynikającego z art. 271 p.p.s.a.". Sąd na tej podstawie uznał, że strona nie wywodzi skargi o wznowienie na podstawie art. 271 p.p.s.a. Jednocześnie, wobec braku odniesienia się w piśmie z dnia 14 listopada 2019 r. przez pełnomocnika strony skarżącej do ewentualnych przesłanek z art. 273 p.p.s.a. Sąd uznał, że skarga o wznowienie także nie powołuje się na te podstawy wznowienia, pomimo wymienienia tego przepisu w piśmie wszczynającym postępowanie w sprawie (str. 2 skargi). Uzupełniająco należy dodać, że fakt powoływania się przez stronę na to, iż "nie zdawała sobie sprawy z nieuczciwości kierownika PCPR w L. oraz ze stronniczości Kolegium w J." (strona 2 skargi, k. 5 akt sądowych) nie stanowi przesłanki wznowienia określonej w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a. Podobnie, przesłanki tej nie spełnia argumentacja pełnomocnika strony skarżącej zawarta w piśmie z dnia 18 września 2019 r. (str. 1 in fine, k. 29 akt sądowych) oraz w kolejnym piśmie procesowym, z dnia 18 września 2019 r. ( str. 1 ostatni akapit i str. 2 pierwszy akapit pisma, k. 34 i 35 akt sądowych). Reasumując, należy stwierdzić, że pomimo szczegółowego wyjaśnienia pełnomocnikowi strony skarżącej (w piśmie z dnia 30 października 2019 r.) przesłanek wznowienia, oraz jasnego określenia skutków procesowych związanych z brakiem sprecyzowania podstawy prawnej złożonej skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 68/18, skarga o wznowienie nie została należycie uzupełniona, co musi skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do podniesionego przez pełnomocnika strony zarzutu naruszenia zasady równego traktowania w rozumieniu art. 145b § 1 k.p.a. należy wyjaśnić, że przesłanka ta może stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego przed organami administracji publicznej, natomiast nie ma zastosowania do postępowania przed sądem administracyjnym albowiem nie została zawarta w katalogu przesłanek wznowieniowych regulowanych przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administarcyjnymi. Z tych powodów, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.