III SA/Wr 387/12

WyrokWSA we Wrocławiu2012-12-18

Skład orzekający: Marcin Miemiec, Józef Kremis, Jerzy Strzebinczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ celny prawidłowo dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej towaru (odbiorników sygnałów podczerwieni) z kodu TARIC 8541 40 90 00 na kod 8543 70 90 99, naruszając przy tym zasady postępowania dowodowego?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie przez organ celny zasad postępowania dowodowego (art. 122, 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności, organ nie dokonał wnikliwej analizy materiału dowodowego, w tym opinii techniczno-klasyfikacyjnej skarżącej, a także nie rozważył właściwych cech towaru, co było kluczowe dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła klasyfikacji taryfowej towarów (odbiorników sygnałów podczerwieni) przez "A" sp. z o.o. Organ celny I instancji zmienił klasyfikację z kodu TARIC 8541 40 90 00 na 8543 70 90 99, co utrzymał w mocy Dyrektor Izby Celnej. Skarżąca kwestionowała prawidłowość tej zmiany, zarzucając naruszenie zasad postępowania dowodowego. Sprawa trafiła do NSA po wcześniejszym wyroku WSA oddalającym skargę. NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. i zasądził koszty postępowania na rzecz strony skarżącej. Określił również, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia prawomocności wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Józef Kremis, Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk, Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o retrospektywnym zaksięgowaniu długu celnego i określenie prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...] złote i dwadzieścia dwa grosze) kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia prawomocności wyroku. |Sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd. Dotychczasowy przebieg postępowania był następujący. | |"A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. dnia [...] r. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towary określone jako odbiorniki sygnałów | |podczerwieni i zaklasyfikowała je według kodu TARIC 8541 40 90 00. Naczelnik Urzędu Celnego we W. powziął wątpliwościami co do | |prawidłowości zgłoszonej klasyfikacji taryfowej i wezwał dwukrotnie stronę, aby doprecyzowała wyjaśnienie procesów zachodzących w | |urządzeniu i wskazała, czy urządzenie posiada oprogramowanie oraz jakie spełnia funkcje. Strona wskazała, że zgłoszony towar to podzespoły | |montowane w odbiornikach telewizyjnych, jako element odbiorczy sygnałów podczerwieni zdalnego sterowania. Podzespół to odbiornik | |podczerwieni zawierający element fotoczuły na pasmo podczerwieni, a także układ wskaźnika działania. Jest on montowany wewnątrz telewizora | |jako odbiornik sygnałów sterowania nadawanych przez urządzenie zewnętrzne. Moduł posiada oprogramowanie sterujące sposobem świecenia diod, | |które pełnią funkcję wskaźników działania odbiornika TV. | |Organ I instancji decyzją z dnia [...] r. stwierdził, że strona nieprawidłowo zaklasyfikowała odbiorniki sygnałów podczerwieni według kodu | |TARIC 8541 40 90 00 oraz zakwalifikował towar według kodu 8543 70 90 99. Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor Izby Celnej we W. | |decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję I instancji. | |W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że przedmiotem zgłoszenia był układ przeznaczony do odbioru sygnału wysyłanego w paśmie | |podczerwieni i przetwarzania go na sygnał elektryczny, przekazywany do płyty głównej odbiornika TV. Potem na podstawie sygnałów zwrotnych z| |płyty głównej odbiornika TV za pośrednictwem procesora umieszczonego na module następuje sterowanie sposobem świecenia diod, pełniących | |funkcję wskaźników działania odbiornika TV. Organ wskazał, iż towar pełni dwie funkcje: pierwsza, to odbieranie sygnału podczerwonego | |wysyłanego przez pilota zdalnego sterowania i przekształcanie go na sygnał elektryczny, przekazywany do płyty głównej OTV; druga, to | |sygnalizacja stanu pracy OTV na podstawie sygnałów zwrotnych z płyty głównej. | |Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. | |w przedmiocie orzeczenia o retrospektywnym zaksięgowaniu długu celnego i określenia prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług.| | | |Skarżący wniósł od wyroku skargę kasacyjną opartą o podstawy z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. stwierdzając, że Sąd I instancji, aprobując | |naruszenie przez organ zasady prawdy obiektywnej i nakazu wyczerpującego zebrania i oceny materiału dowodowego, określonych w przepisach | |art. 122, art. 187 § 1 i art. 192 Ordynacji podatkowej odmówił nieprawidłowo zastosowania przepisu 145 § 1 pkt 1 litera "c" p.p.s.a. | |Przedmiotem kontroli kasacyjnej był wyrok, którym Sąd I instancji zaakceptował ustalenia faktyczne organu celnego, uznał za prawidłowe | |postępowanie tego organu, w wyniku którego dokonano zmiany klasyfikacji towaru wykazanego przez skarżącą w zgłoszeniu celnym z podanego | |kodu TARIC 8541 40 90 00 (stawka celna 0%) na kod TARIC 8543 70 90 99 (stawka celna 3,7%), a w konsekwencji określono kwotę wynikającą z | |długu celnego i prawidłową kwotę podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. [...]) uwzględnił| |skargę kasacyjną. Sąd przyjął, że zarzuty kasacyjne, choć nie do końca poprawnie sformułowane, pozwalały stwierdzić, że zaskarżony wyrok | |wydano z naruszeniem prawa procesowego, a to z uwagi na to, że sąd I instancji bez dokonania wnikliwej analizy postępowania dowodowego | |zaaprobował ustalenia dokonane przez organy celne oraz ich ocenę. Stwierdzony stan pozostawił na uboczu zasadniczą dla wyniku dokonania | |zmiany kodu CN okoliczność. Sąd I instancji nie rozważył cech właściwych dla towaru poddanego przeklasyfikowaniu. Zatem NSA uznał za | |uzasadniony zarzut naruszenia przez sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. w zw. z art. 122, 187 § 1 i 191 Ordynacji | |podatkowej przez błędne uznanie, że postępowanie celne było zgodne z prawem w sytuacji, podczas gdy według NSA zaskarżoną decyzję należało | |uchylić jako naruszającą wskazane wyżej przepisy. | | | |Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: | |Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) kompetencje sądów | |administracyjnych ograniczone zostały do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W tych | |granicach Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia prawidłowość zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów obowiązującego prawa | |materialnego i procesowego oraz trafność ich wykładni. | |Sąd, rozpoznając skargę w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, a w | |celu usunięcia naruszenia prawa stosuje przewidziane ustawą środki w stosunku do wszystkich aktów lub czynności podjętych we wszystkich | |postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 i art. 135 ustawy z dnia | |30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). | |Kryterium legalności z art. 1 ustawy ustrojowej umożliwia Sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji administracyjnych uchybiających | |prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.) oraz rozstrzygnięć dotkniętych| |wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b" powołanego przepisu), a także wydanych bez zachowania innych reguł | |postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). | |Kierując się przedstawionymi zasadami oceny, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po dokonaniu ponownej kontroli zaskarżonej decyzji, stwierdził| |konieczność zastosowania w sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. w odniesieniu do zaskarżonej decyzji. | |Przystępując do szczegółowych rozważań trzeba wskazać, że na tak dokonaną ocenę w istotny sposób rzutować musiał fakt, iż sprawa była na | |skutek skargi kasacyjnej przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego, który prawomocnym wyrokiem z dnia z dnia [...] r. | |(sygn. [...]) uchylił wcześniejszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazał temu Sądowi sprawę do ponownego | |rozpoznania. | |Zgodnie z poglądami orzecznictwa, przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny modyfikacji ulegają granice sprawy | |administracyjnej, których nie wyznaczają tylko przepisy art. 134 i art. 135 p.p.s.a., ale też art. 183 § 1 tej ustawy. Inaczej mówiąc, | |granice sprawy, w której orzeka w takiej sytuacji sąd, podlegają zawężeniu do granic, w jakich rozpoznał skargę kasacyjną Naczelny Sąd | |Administracyjny (wyrok NSA z dnia 20 września 2006r., II OSK 1117/05, LEX Nr 238489). | |Przy ponownym rozpoznaniu sprawy ma zastosowanie art. 190 p.p.s.a., według którego wojewódzki sąd administracyjny, któremu sprawę | |przekazano, jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. Obowiązek przyjęcia wykładni Naczelnego Sądu | |Administracyjnego nie ma charakteru bezwzględnego. Orzecznictwo i doktryna dopuszczają bowiem od niego odstępstwa, ale jednak w bardzo | |ograniczonym zakresie. Są to głównie sytuacje, gdy stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania ulegnie tak | |zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować inne przepisy prawa, niż interpretowane przez Naczelny Sąd | |Administracyjny; lub gdy przy niezmienionym stanie faktycznym zmieni się stan prawny (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o | |postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 577; wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2005 r., VI SA/Wa | |2065/04, LEX Nr 167124; wyrok NSA z dnia 28 listopada 2005 r., I FSK 294/05 LEX Nr 187537). W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Sądu | |nie wystąpiła żadna z tych okoliczności, które uzasadniają wyłączenie stosowania art. 190 p.p.s.a. | |Naczelny Sąd Administracyjny dokonał wykładni przepisów prawa procesowego, w okolicznościach stanu faktycznego tej konkretnej sprawy, | |znajdujących zastosowanie w tej sprawie. Sąd ten zwrócił uwagę na to, że po zgłoszeniu przez skarżącą do procedury dopuszczenia do obrotu | |towaru określonego jako odbiorniki sygnałów podczerwieni, zaklasyfikowane przez nią według kodu TARIC 8541 40 90 00, w grupie "diody, | |tranzystory i podobne urządzenia półprzewodnikowe; światłoczułe urządzenia półprzewodnikowe, włączając fotoogniwa, nawet zmontowane w | |moduły lub tworzące panele; diody świecące (elektroluminescencyjne); kryształy piezoelektryczne w oprawkach", organ I instancji powziął | |wątpliwość co do prawidłowości zadeklarowanej w zgłoszeniu klasyfikacji taryfowej. Wyrazem tego było skierowanie do skarżącej zapytania | |wzywającego do przedłożenia uwag, informacji i dokumentów odnośnie zgłoszonego towaru. Skarżąca złożyła wyjaśnienia, że zgłoszone do | |odprawy celnej towary są podzespołami wykorzystywanymi do montażu w odbiornikach telewizyjnych, jako element odbiorczy sygnałów | |podczerwieni zdalnego sterowania, zawierający w jednej strukturze element fotoczuły na pasmo podczerwieni oraz układ wskaźnika działania i | |jest montowany wewnątrz telewizora jako odbiornik sterowania nadawanych przez urządzenie zewnętrzne. Mimo to organ I instancji ponownie | |wezwał skarżącą do doprecyzowanie wyjaśnień o informacje dotyczące procesów zachodzących w urządzeniu oraz wskazanie, czy urządzenie | |posiada oprogramowanie i jakie spełnia funkcje. Po wyjaśnieniach, że moduł zawiera oprogramowanie sterujące sposobem świecenia diod, które | |pełnią funkcję wskaźników działania odbiorników TV organ uznał, że klasyfikacja dokonana przez skarżącą jest nieprawidłowa i zakwalifikował| |towar według kodu 8543 70 90 99, w grupie "maszyny i aparatura, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone| |gdzie indziej w niniejszym dziale". Skarżąca składając odwołanie od decyzji organu I instancji załączyła opinię techniczno-klasyfikacyjną | |modułu sporządzoną przez prywatną organizację - Krajową Izbę Gospodarczą Elektroniki i Telekomunikacji w przedmiocie wskazania klasyfikacji| |dla modułu w oparciu o obowiązujące normy prawne regulujące taryfikację towarów w obrocie międzynarodowym UE. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że opinia nie wniosła żadnych treści w zakresie stanu faktycznego mogących mieć wpływ na sposób | |klasyfikacji taryfowej i stanowi niedopuszczalną interpretację dokonanych ustaleń, niemającą nic wspólnego z treściami zawartymi w decyzji.| |Sąd wskazał, ze opinia pochodzi od organu nieuprawnionego do wyrażania tego typu opinii, jak również dokonywania interpretacji postanowień | |Taryfy celnej. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z takimi stwierdzeniami nie sposób się zgodzić. Należy zatem przyjąć, że | |stanowisko to było nietrafne. Z uwagi na wątpliwości organu co do zakwalifikowania zgłoszonego towaru i związane z tym dwukrotnie wezwanie | |skarżącej do złożenia wyjaśnień podlegających ocenie organu, należało również potraktować złożoną opinię jako stanowisko skarżącej co do | |kwalifikacji towaru poparte opinią specjalistów. Stąd za Naczelnym Sądem Administracyjnym trzeba przyjąć, że w rozpatrywanej sprawie bez | |specjalistycznej wiedzy nie można było odmówić załączonej przez skarżącą opinii wiarygodności w oparciu o stwierdzenie, iż pochodzi ona od | |podmiotu nieuprawnionego do wyrażenia tego typu opinii. Zatem bez dokonania wnikliwej analizy postępowania dowodowego nie można było | |zaaprobować ustaleń dokonanych przez organy celne oraz ich ocenę. Organy orzekające pozostawiły bowiem na uboczu zasadniczą okoliczność | |dla wyniku dokonania zmiany kodu CN. Nie rozważyły mianowicie właściwych dla poddanych przeklasyfikowaniu towaru cech im właściwych. W taki| |sposób w postępowaniu naruszono art. 122, 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej. | |Stan faktyczny nie został ustalony przez organy celne prawidłowo. Powstałe w toku postępowania wątpliwości dotyczące klasyfikacji celnej | |towaru nie zostały usunięte w sposób pewny i obiektywny, a miały one wpływ na ocenę klasyfikacji celnej towaru. Prowadzenie postępowania w | |sprawach celnych w oparciu o obowiązujące przepisy, zobowiązuje organy celne do respektowania zasady dokładnego wyjaśnienia sprawy i | |stawiania ocen wyłącznie wówczas, gdy materiał dowodowy będzie zupełny, a określona okoliczność niewątpliwie dowiedziona. Niekompletny | |materiał dowodowy lub jego tylko częściowa ocena nie mogą stanowić podstawy do innej niż przyjęta w zgłoszeniu celnym klasyfikacji | |taryfowej. | |Zebrany materiał dowodowy w rozpatrywanej sprawie nie pozwalał zatem bez dodatkowych ustaleń przyjąć, że objęty zgłoszeniem celnym towar | |mógł zostać przypisany do innej kategorii, niż wskazany przez skarżącą kod CN. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyniku ponownej kontroli zaskarżonej decyzji, będąc związany stanowiskiem Naczelnego Sądu | |Administracyjnego przyjmuje więc, że w rozpatrywanej sprawie, z uwagi na niezbędność posiadania wiedzy specjalistycznej do jej | |rozstrzygnięcia, należy w ponownym postępowaniu II instancji odnieść się merytorycznie do opinii przedstawionej przez skarżącą, z | |wykorzystaniem opinii powołanego biegłego. | |Organy administracji celnej, ponownie rozpatrując niniejszą sprawę, wezmą pod uwagę przedstawione stanowisko Sądu. | |Przeprowadzone wywody prowadzą do konkluzji, że zaskarżona decyzja zostały wydana z naruszeniem zasad postępowania dowodowego wyrażonych w | |art. 122, 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. | |Z przedstawionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny – stosując przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz mając na uwadze dyspozycję | |art. 190 i 170 tej ustawy, orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Klauzula zawarta w punkcie III wynika z obowiązku zastosowania przez | |Sąd art. 152 p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 200 p.p.s.a. | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło