III SA/Wr 389/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miasto B. – G. na decyzję Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 26 stycznia 2022 r. nr DEF-Z-IV.433.7.2021 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania projektu pt. "Ograniczenie niskiej emisji na terenie miasta Boguszów – Gorce poprzez budowę systemu zarządzenia energią drogi rowerowej oraz obiektów P&R wraz z modernizacją systemu oświetlenia drogowego" postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z 21 marca 2022 r. strona skarżąca Gmina – Miasto B. – G. (dalej jako "strona skarżąca") wniosła skargę na decyzję Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 26 stycznia 2021 r. nr DEF-Z-IV.433.7.2021 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania projektu pt. "Ograniczenie niskiej emisji na terenie miasta Boguszów – Gorce poprzez budowę systemu zarządzenia energią drogi rowerowej oraz obiektów P&R wraz z modernizacją systemu oświetlenia drogowego. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku strona skarżąca wskazała, iż brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem bytu gospodarczego strony skarżącej i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Kolejno strona skarżąca wskazała, że w roku 2022 planowany deficyt budżetu gminy wyniesie 15 859 566, 84 zł, zaś rozchody wyniosą 2 000 000 zł. Przychody są zaplanowane w wysokości 9 787 639, 11 zł (kwoty wynikające z rozliczenia dochodów i wydatków) oraz w kwocie 8 071 927,73 zł z tytułu zaciągniętego długoterminowego kredytu. Ponadto w 2022 r. Gmina B. G. planowała 12 inwestycji, w ramach których będzie przeprowadzać zamówienia publiczne na łączną kwotę 10 141 040 zł (wartość orientacyjna zamówień). Strona skarżąca wskazała, że przy planowaniu budżetu na rok 2022 doszło do ograniczenia wydatków bieżących, przy jednoczesnej maksymalizacji zachowania prorozwojowej struktury tych wydatków. Do skargi strona skarżąca załączyła uchwałę budżetową Gminy na rok 2022. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Wniosek Gminy zasługuje na uwzględnienie, jego uzasadnienie w sposób jasny i przejrzysty przedstawia argumenty pozwalające Sądowi na jego pozytywne rozpatrzenie. Wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, Sąd opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie złożonego wniosku, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W realiach niniejszej sprawy, decyzją Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 26 stycznia 2022 r. – określono Gminie Miasto B. – G. kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości 487 131, 84 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych i zobowiązano stronę skarżącą do zwrotu wymienionej kwoty. W myśl art. 126 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 305 z późn. zm.) dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Przechodząc do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zauważyć należy, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11, że gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej. Zgodnie z budżetem Gminy na 2022 r. dochody ustalono na łączną kwotę 67 304 483, 60 zł, a wydatki na łączną kwotę 83 164 050,44 zł. Różnica między dochodami i wydatkami stanowi deficyt budżetu Gminy w kwocie 15 859 566,84 zł. Znaczna część deficytu ma być pokryta ze środków uzyskanych w ramach kredytu. Ponadto Gmina zaplanowała 12 inwestycji, w ramach których będzie przeprowadzać zamówienia publiczne na łączną kwotę 10 141 040 zł. W związku z powyższym należy zauważyć, że ewentualna konieczność zapłaty środków wskazanych w zaskarżonej decyzji wywoła obowiązek dokonania odpowiednich zmian w zakresie uchwały budżetowej, a także konieczność zaciągnięcia dodatkowych zobowiązań przez Gminę. W efekcie mogłoby dojść do zachwiania płynności finansowej i trudności w prawidłowej realizacji ciążących na Gminie zadań, a także konieczności dokonania przesunięć środków z innych zadań planowanych do realizacji w bieżącym roku budżetowym. Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.