III SA/Wr 39/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi K.N., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie określenia kwoty dotacji podmiotowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem podlegającej zwrotowi i określenie terminu naliczenia odsetek, wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła skargę na opisaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję. W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Skarżąca nie wniosła sprzeciwu od tego postanowienia. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie pozostawiono w placówce pocztowej w dniu [...] r., umieszczając w skrzynce oddawczej awizo. Powtórnego awizowania przesyłki dokonano w dniu [...] r. Przesyłka jako niepodjęta w terminie została zwrócona nadawcy i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień [...] r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłyną bezskutecznie [...]r. (piątek). Postanowieniem z dnia [...] r. odrzucono skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu [...] r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uiszczając jednocześnie wpis. W uzasadnieniu podała, że dopiero z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi dowiedziała się, że nie uiściła wpisu sądowego. Wskazała, że ona i jej mąż pracują do 16- 17 godziny, natomiast listonosz przynosi listy około południa. Podniosła, że "nie potrafi wyjaśnić jakie były dalsze losy tego pisma". Podkreśliła, że jest obecnie w tragicznej sytuacji psychicznej i finansowej. Komornik zajął część jej pensji nauczyciela szkoły podstawowej, zabrał też należną szkole prywatnej dotację na utrzymanie szkoły, czyli – jak podała - na płace nauczycieli, wynajem sal wykładowych. Podkreśliła, że jako dyrektor szkoły prywatnej od wielu miesięcy nie pobiera wynagrodzenia. Wskazała, że zalega z opłatami za czynsz mieszkalny i media. Dodatkowo podała, że wszystkie te problemy doprowadziły ją do silnej depresji i pobytu w szpitalu psychiatrycznym w Bolesławcu oraz do poważnej anemii trwającej do dziś. Obie te choroby – jak wskazała – dają znać do dnia dzisiejszego. Zauważyła, że właśnie jej choroba była przyczyną nieodebrania przesyłki. Do wniosku skarżąca dołączyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego, z której wynika, że w okresie od [...] r. – [...] r. była hospitalizowana psychiatrycznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było zatem ustalenie, czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie przez skarżącą braku swojej winy, polegającej najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podkreślić także należy, że ocena czy nastąpiło uprawdopodobnienie, o którym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a.., należy do sądu rozpatrującego wniosek. W tym przedmiocie Sąd nie jest związany zawartymi we wniosku twierdzeniami, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu, a przekonanie to powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z zawartych we wniosku twierdzeń. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślić bowiem trzeba, że skarżąca – jak podała – nadal odczuwa skutki załamania psychicznego, które przeżyła i z powodu właśnie choroby nie uiściła w terminie wpisu sądowego od skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.