III SA/Wr 39/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii [...],[...],[...], postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2018 r. (sygn. akt III SA/Wr 39/18) w ten sposób, że w uzasadnieniu, na str. 2, fragment "Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W." zastąpić słowami "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.". Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 roku, poz. 1369, zwanej dalej – p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem – można go dokonać w każdym czasie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10). Dlatego też, w uzasadnieniu wydanego przez Sąd postanowienia, w miejscu stwierdzenia: "Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W." powinno znaleźć się stwierdzenie "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.". Zaistniały błąd, wobec niespornych okoliczności sprawy, ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W konsekwencji zaistniała konieczność sprostowania uzasadnienia postanowienia. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.