III SA/Wr 39/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 września 2020 r., nr 470000/71/491286/2020/RDZ-ODW-ZPWWO, w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres marzec, kwiecień, maj 2020 r. postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z 1 października 2020 r. skarżący A. S. wniósł za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję organu z 14 września 2020 r. Pismem z 25 stycznia 2021 r. skarżący cofnął skargę. Na uzasadnienie wskazał, że dnia 25 stycznia 2021 r. opłacił składki za marzec, kwiecień i maj 2020 r, zgadzając się z decyzją organu, a tym samym skarga stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji.