III SA/Wr 392/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maciej Guziński, , , po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. R. w przedmiocie przesunięcia terminu przedawnienia przedwojennych papierów wartościowych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 2 sierpnia 2007 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. pismo T. R., w którym domagała się ona przesunięcia terminu przedawnienia będących w jej posiadaniu przedwojennych papierów wartościowych – akcji z 1934 r. o kolejne 10 lat, ponieważ brak obecnie konkretnego uregulowania prawnego kwestii wykupu takich papierów wartościowych. Skarżąca dołączyła do skargi pismo, w którym wyjaśniono, że żaden przepis nie normuje zasad wykupu przez Skarb Państwa RP przedwojennych papierów wartościowych, a zatem do chwili wprowadzenia konkretnego uregulowania prawnego przez Sejm RP, roszczenia osób będące wynikiem posiadania przedwojennych papierów wartościowych nie mogą być formalnie uwzględnione. Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2007 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi przez: a) oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, b) wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności), c) określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, d) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wskazała, że skarga jej dotyczy braku uregulowania przez Sejm RP kwestii roszczeń osób posiadających przedwojenne papiery wartościowe; jako zaskarżony akt wskazała ustawę z dnia 27 września 1988 r. o obligacjach (Dz. U. Nr 34, poz. 254) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1985 r. w sprawie obligacji emitowanych przez PP (Dz. U. Nr 55, poz. 280), które nie regulują zagadnienia wykupu papierów wartościowych emitowanych przed 1 września 1939 r. Skarżąca zauważyła, że sprawy te zostały częściowo uregulowane dekretem z dnia 6 września 1951 r. o likwidacji złożonych przed 9 maja 1945 r. do depozytów i zastawów weksli, czeków i innych dokumentów, jak również w dekrecie z dnia 25 października 1948 r. o zasadach i trybie likwidacji niektórych instytucji kredytu długoterminowego (Dz. U. Nr 52, poz. 411) oraz w dekrecie z dnia 3 lutego 1947 r. o rejestracji i umarzaniu niektórych dokumentów na okaziciela emitowanych przed 1 września 1939 r. (Dz. U. Nr 28, poz. 190). Jako naruszenie prawa lub interesu prawnego skarżąca wskazała brak konkretnego uregulowania "zagadnień papierów wartościowych emitowanych przed 1 września 1939 r." Co do wartości przedmiotu zaskarżenia skarżąca podała, że "w papierach wartościowych wynosi ona 10.000 zł przed 1 września 1939 r., nie licząc kuponów odsetkowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 1) p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę dotyczącą nieuregulowania przez Sejm RP kwestii związanych z wykupem przedwojennych papierów wartościowych i domagała się przesunięcia terminu przedawnienia przedwojennych papierów wartościowych. Podkreślić przy tym trzeba, że konkretne działania Sejmu RP, czy też brak takich działań nie podlegają kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 10 Konstytucji RP ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej, władzy wykonawczej i władzy sądowniczej. Władzę ustawodawczą sprawują Sejm i Senat, władzę wykonawczą Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Rada Ministrów, a władzę sądowniczą sądy i trybunały. Takie uregulowanie oznacza więc, że organy władzy sądowniczej nie mogą wkraczać w kompetencje organów władzy ustawodawczej. Także sama kwestia przedłużenia terminu przedawnienia przedwojennych papierów wartościowych nie podlega – w myśl powołanych na wstępie przepisów – kompetencji sądów administracyjnych. Sądy administracyjne sprawują bowiem kontrolę w zakresie zgodności z prawem działania organów administracji publicznej. Skoro więc w świetle obowiązujących przepisów orzekanie w niniejszej sprawie nie należało do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 1) p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.