III SA/Wr 397/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi N. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania preferencji celnych dla towaru objętego zgłoszeniem celnym w procedurze dopuszczenia do obrotu postanawia : odrzuć skargi. Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania preferencji celnych dla towaru objętego zgłoszeniem celnym w procedurze dopuszczenia do obrotu. W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Strona powyższą decyzję otrzymała w dniu 19 kwietnia 2004 r. Skargę sporządzono i nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu 21 maja 2004 r. (pieczątka na kopercie). W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie ze względu na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę do sądów administracyjnych wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia sprawy, zaś przepis art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obliguje Sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że Skarżący otrzymał przedmiotowa decyzję w dniu 19 kwietnia 2004 r. Uwzględniając treść art. 82-83 w/w ustawy, określony cytowanym art. 53 § 1 termin do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Celnej upływał 19 maja 2004 r. (środa). Tak więc wniesienie skargi 21 maja 2004 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Z tych względów zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 orzeczono jak w sentencji postanowienia.