III SA/Wr 397/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 sierpnia 2024 r. nr 0201-IOA.4246.28.2024/JN w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych na automatach bez koncesji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 października 2024 r. spółka F. sp. z o.o. we W. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej: spółka, strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 sierpnia 2024 r. nr 0201-IOA.4246.28.2024/JN utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu z dnia 13 czerwca 2024 r. nr 458000-COC-2.4246.108.2023.49 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych na automatach bez koncesji. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 21 października 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 6 listopada 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 13 stycznia 2025 r. sygn. akt III SPP/Wr 62/24 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych. Powyższe postanowienie stało się prawomocne po utrzymaniu go w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (postanowienie z dnia 20 marca 2025 r. sygn. akt III SPP/Wr 62/24 o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia z dnia 13 stycznia 2025 r. sygn. akt III SPP/Wr 62/24). W związku z powyższym, na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z dnia 15 kwietnia 2025 r., stosownie do treści niezaskarżalnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 21 października 2024 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia należnego wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) — dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z dnia 15 kwietnia 2025 r. wysłano do pełnomocnika w dniu 17 kwietnia 2025 r. na adres do doręczeń wskazany w skardze. Pełnomocnik podjął przesyłkę zawierającą wezwanie w dniu 23 kwietnia 2025 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upłynął wraz z dniem 30 kwietnia 2025 r. Do dnia sporządzenia niniejszego postanowienia pełnomocnik strony skarżącej nie uiścił wpisu od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.