III SA/Wr 399/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] kwietnia 2017 r. M. B. złożyła pismo oznaczone jako "odwołanie od decyzji odmawiającej umorzenia zaległych składek ZUS" wnosząc o przekazanie jego do Sądu. Pismem dnia [...] czerwca 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu). Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu [...] czerwca 2017 r., a zatem zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął wraz z dniem [...] czerwca 2017 r. (tj. piątek). Strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 powyższej ustawy stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), co tez uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu. W rezultacie niniejsza skarga podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia, kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.