III SA/Wr 40/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis, , , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 8 grudnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie wymiaru cła i określenia kwoty wynikającej z długu celnego postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 7 lutego 2005 r., wykonanym w dniu 9 lutego 2005 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – przez uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 120,00 zł. Wezwanie, z powodu nieobecności adresata, złożono w dniu 14 lutego 2005 r. w placówce pocztowej, a informację o tym umieszczono na drzwiach mieszkania adresata. W dniu 21 lutego 2005 r. upłynął siedmiodniowy termin do odbioru pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie natomiast do art. 73 p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma z powodu nieobecności adresata, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Skoro w przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków skargi, w wyznaczonym terminie nie uiścił należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu w oparciu o powołany na wstępie art. 220 § 3 p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.