III SA/Wr 400/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi: 1) O. Z. Z. L. – O. T. w Ś. ; 2) Z.Z. P. P. R. w Ś.; 3) K. Z. N."S." przy S. P. Z. O.Z. – P. P. R. w Ś. na uchwałę Zarządu Powiatu w Ś. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora SP ZOZ w Świdnicy, p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 lipca 2007 r.: Ogólnopolski Związek Zawodowy L.– Organizacja Terenowa w Ś.; Związek Zawodowy Pracowników P. R. w Ś. i Komisja Zakładowa NSZZ "S." przy S. P. Z. O. Z. – Powiatowe Pogotowie Ratunkowe w Ś. wniosły skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia uchwałę Zarządu Powiatu Ś. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2007 r. wezwano skarżące strony do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji stron (statut, KRS) oraz do wskazania kto (imię, nazwisko, pełnione funkcje) podpisał skargę. W wyznaczonym terminie, A.K. (obecny Przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ "S. " przy SPZOZ – Powiatowe Pogotowie Ratunkowe w Ś.) złożył aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Jednocześnie wyjaśnił, że w związku z faktem, iż w dniu złożenia skargi Przewodniczącym Komisji Zakładowej był R. N., on to właśnie podpisał skargę. W związku z faktem, że dwa pozostałe podmioty występujące po stronie skarżącej nie złożyły odpowiedzi na wezwanie, dodatkowym Zarządzeniem Sędziego z dnia 20 września 2007 r., ponownie wezwano Ogólnopolski Związek Zawodowy w Ś. oraz Związek Zawodowy Pracowników P. R. w Ś. do złożenia dokumentów wykazujących umocowanie do wniesienia skargi i wskazania, kto podpisał skargę w imieniu tych podmiotów. W wezwaniu zakreślono siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Żaden ze wskazanych podmiotów nie wykonał zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie za art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 6 tej samej ustawy, kontrola ta obejmuje – między innymi – także orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane – jak w rozpoznawanym przypadku – w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W przypadku skarg na uchwały podjęte przez organy powiatu, szczególny tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego na taką uchwałę przewiduje art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (jednolity tekst – Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.), ustanawiający wymóg bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez organ, który podjął kwestionowaną uchwałę, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest warunkiem formalnym niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi na akty normatywne stanowione przez organy samorządowe. Dlatego też niewyczerpanie – przed wniesieniem skargi do sądu – drogi przewidzianej w powołanych przepisach ustawy o samorządzie powiatowym, musi prowadzić do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 87 – tezy 75 i 76 oraz s. 236 – tezy 5 i 6). Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której żadna z organizacji związkowych występujących po stronie skarżącej nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, przed wniesieniem skargi do WSA. Dodatkowo należy zauważyć, że podmioty skarżące uchwałę Zarządu Powiatu zostały wezwane do przedstawienia Sądowi dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania każdego z nich przez osoby, które podpisały skargę, pod rygorem odrzucenia skargi. Z trzech jednostek organizacyjnych występujących jako strony skarżące, jedynie Komisja Zakładowa NSZZ "S." przy SP ZOZ – Powiatowe Pogotowie Ratunkowe w Ś. udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Jednakże z przedstawionego przez Komisję odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika jednoznacznie, że podmiotem uprawnionym do reprezentacji strony w postępowaniu przed organami państwowymi i samorządowymi jest Przewodniczący Komisji Krajowej (celowe podkreślenie Sądu), lub – za jego zgodą – Zastępca Przewodniczącego. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie, jak wynika z pisma złożonego w dniu 31 sierpnia 2007 r., skarga wniesiona została przez Przewodniczącego Komisji Zakładowej (a nie Komisji Krajowej), a więc w sposób niezgodny z zasadami reprezentacji Związku. Wniesienie skargi przez osobę nieuprawnioną, po myśli powołanych powyżej przepisów, stanowiło dodatkową podstawę do odrzucenia skargi Komisji Zakładowej NSZZ "S. przy SPZOZ – Powiatowe Pogotowie Ratunkowe w Ś. Pozostałe dwa podmioty skarżące, tzn. Ogólnopolski Związek Zawodowy L. – Organizacja Terenowa w Ś. oraz Związek Zawodowy Pracowników P. R. w Ś., w ogóle nie wykonały w wyznaczonym terminie zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych wniesionych skargi, co – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – również skutkować musiało podjęciem przez Sąd rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi. Wobec przedstawionych okoliczności, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.