III SA/Wr 401/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie określenia należności wynikających z kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług, postanawia: I. umorzyć postępowanie; I. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej we W na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz 17 (słownie: siedemnaście) złotych, tytułem zwrotu poniesionych wydatków. [...] Sp. z o.o. w W (zwana dalej stroną skarżącą), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Dyrektora Izby Celnej we W z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie określenia należności wynikających z kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. Jednocześnie strona skarżąca uiściła wpis stosunkowy od skargi, w wysokości [...] zł, podając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę [...] zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. – skutecznie doręczonym w dniu [...] r. – wezwano stronę skarżącą do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi, w kwocie [...] zł., w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Dnia [...] r., strona skarżąca dokonała na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przelewu na kwotę [...] zł (każdy). Pismem datowanym na dzień [...] r. strona skarżąca cofnęła skargę, ponieważ Dyrektor Izby Celnej we W decyzją Nr [...], podjętą w dniu [...] r. – w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej skrótem "p.p.s.a." – uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L Nr [...]; [...] z dnia [...] r. oraz umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej we W w całości uwzględnił skargę wniesioną przez spółkę i uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a nadto umorzył postępowanie w sprawie, wobec czego strona skarżącą wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, cofając skargę. W konsekwencji, skoro wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję będącą przedmiotem skargi, to postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. (punkt I sentencji). Stosownie zaś do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" powołanego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie zaś z § 6 pkt. 2, stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł wynoszą 1200 zł. W niniejszej sprawie Sąd – orzekając w punkcie II sentencji – o zwrocie kosztów na rzecz strony skarżącej przyjął – na podstawie powołanych przepisów – opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa w minimalnej wysokości (1200 zł). W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie wykazał nakładu pracy uzasadniającego ustalenie opłaty za jego czynności w wyższej wysokości. Podkreślić przy tym należy, że organ uznał skargę już przy pierwszej czynności procesowej (w odpowiedzi na skargę), natomiast czynności podjęte przez pełnomocnika ograniczały się w zasadzie do sporządzenia skargi oraz pisma procesowego, w którym wnosił o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów. Do kosztów postępowania należało doliczyć także opłatę sądową od skargi, uiszczoną przez stronę skarżącą, w łącznej wysokości [...] zł. Do niezbędnych wydatków należała ponadto opłata skarbowa (17 zł) od pełnomocnictwa.