III SA/Wr 403/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 15 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 24 kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za brak karty opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 sierpnia 2006 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie. Wezwanie dotyczące obowiązku usunięcia tego braku zawierało pouczenie, iż jego uzupełnienie winno nastąpić w siedmiodniowym terminie od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo wysłane na podany w skardze adres do korespondencji w W. Ś. przy ulicy T. [...] - zgodnie z informacją umieszczoną na odwrocie zwrotnego potwierdzenia odbioru - złożono na okres od 15 sierpnia do 29 sierpnia 2006 r. w placówce pocztowej, skąd nie zostało podjęte, mimo iż w skrzynce na korespondencję adresata dwukrotnie, to jest w dniu 21 oraz 22 sierpnia 2006 r., umieszczono stosowne zawiadomienie. Skarżący K. K. wezwaniu temu dotychczas nie uczynił jednak zadość, natomiast nieprzekraczalny termin do usunięcia braku skargi - zakreślony pozostawionym w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia pismem - upływał z dniem 29 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w art. 46 § 1 oraz w art. 57 § 1 określa formalne wymogi jakim powinna odpowiadać skarga. Jednym z takich wymogów określonym w art. 46 § 1 pkt 4 wskazanej ustawy proceduralnej jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeśli skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej biegu, na podstawie art. 49 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona jest wzywana do jego uzupełnienia, a nie usunięcie braków w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3. W tym stanie rzeczy, skoro strona skarżąca nie uzupełniła braku skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie, należało orzec jak w sentencji postanowienia.