III SA/Wr 403/12

WyrokWSA we Wrocławiu2012-12-06

Skład orzekający: Anna Moskała, Małgorzata Malinowska-Grakowicz, Jerzy Strzebinczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest wydanie polskiego prawa jazdy w zamian za zagraniczne prawo jazdy, jeśli wnioskodawca posiada już ważne polskie prawo jazdy?
Ratio decidendi
Wymiana zagranicznego prawa jazdy na polskie jest możliwa tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie posiada już ważnego polskiego prawa jazdy. Posiadanie przez skarżącego ważnego polskiego prawa jazdy, mimo jego zatrzymania i cofnięcia na określony czas, stanowiło przeszkodę do wymiany zagranicznego dokumentu. Dodatkowo, zagraniczne prawo jazdy utraciło ważność.
Stan faktyczny
Skarżący A.K. złożył wniosek o wymianę zagranicznego prawa jazdy z Republiki Południowej Afryki na polskie. Prezydent odmówił wymiany, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Organy wskazały, że skarżący posiada już ważne polskie prawo jazdy, które zostało zatrzymane i cofnięte na określony czas, a także że zagraniczne prawo jazdy utraciło ważność. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając błędną interpretację faktów i utratę ważności zagranicznego prawa jazdy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca) Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymiany zagranicznego prawa jazdy I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu H.F. kwotę [...] (słownie: [...]) złotych, w tym 23 % VAT, od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. - tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją, po rozpatrzeniu odwołania A.K. (zwanego dalej "skarżącym"), od decyzji Prezydenta W., odmawiającej wymiany zagranicznego prawa jazdy, na polskie prawo jazdy, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło, że skarżący posiada ważne uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B,C,E wydane w Polsce, w dniu [...] r., które nie zostało cofnięte i nadal pozostaje w obrocie prawnym. Co prawda, jak wyjaśniło Kolegium, prawo jazdy to zostało zatrzymane postanowieniem z dnia [...] r., w związku z kierowaniem pojazdem w stanie wskazującym na spożycie alkoholu i z tego powodu Sąd Powiatowy we W. wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. akt. [...]) orzekł w stosunku do skarżącego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat , tj. od dnia [...] r. do [...] r. Konsekwencją wyroku było cofnięcie prawa jazdy, decyzją z dnia [...] r., jednakże z upływem okresu zatrzymania, tj. od dnia [...] r., prawo jazdy to może zostać przez skarżącego odebrane, po spełnieniu warunków przewidzianych w ustawie Prawo o ruchu drogowym. Co więcej, jak wyjaśniono w uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej, przedstawione do wymiany organowi pierwszej instancji prawo jazdy wydane w Republice Południowej Afryki, utraciło ważność [...] r. Wskazując na dwie powyższe okoliczności Kolegium wskazało, że decyzja o odmowie wymiany prawa jazdy jest słuszna, bowiem wymienić można jedynie prawo jazdy ważne i tylko w wypadku, gdy osoba dokonująca wymiany nie posiada ważnego prawa jazdy polskiego. Kolegium stwierdziło również, że postępowanie administracyjne w sprawie prowadzone było prawidłowo i nie wystąpiły żadne uchybienia proceduralne, mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Nie godząc się z powyższą decyzją, strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono, że oparte jest na nieprawidłowo zinterpretowanych przez organy administracyjne faktach, w szczególności nieprawidłowym wniosku o utracie ważności południoafrykańskiego prawa jazdy. Dodatkowo skarżący podnosił, że przez ostatnie 30 lat przebywał w Republice Południowej Afryki, gdzie był czynnym zawodowo kierowcą. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując skargę zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i z przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. , dalej także p.p.s.a.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednim pojazdem silnikowym może kierować osoba posiadająca ważne zagraniczne prawo jazdy wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym – w okresie ważności prawa jazdy, a także państwo będące stroną Konwencji o ruchu drogowym, sporządzonej w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r. (Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 i 44), oraz państwo niewymienione wyżej, którego wzór prawa jazdy jest zgodny z wzorem określonym w Konwencji, o której wyżej mowa - w okresie 6 miesięcy od daty rozpoczęcia stałego lub czasowego pobytu, nie dłużej jednak niż przez okres ważności prawa jazdy. Z kolei jak stanowi art. 94 ust. 2 ww. ustawy, a co w niniejszej sprawie ma istotne znaczenie, osoba posiadająca krajowe prawo jazdy wydane za granicą, która zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może otrzymać polskie krajowe prawo jazdy po oddaniu zagranicznego ważnego prawa jazdy organowi wydającemu prawo przy czym, jeżeli prawo jazdy wydane za granicą zawiera ograniczenie terminu ważności, ograniczenie ze względu na stan zdrowia lub inne, należy to ograniczenie uwzględnić w wydanym prawie jazdy. Przenosząc te regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy podnieść należy, że zasadnie organy odmówiły skarżącemu wymiany zagranicznego prawa jazdy. Dla skutecznego dokonania takiej wymiany niezbędne jest bowiem – stosownie do powołanych przepisów – łączne spełnienie dwóch przesłanek prawnych: po pierwsze wnioskujący o wymianę zagranicznego prawa jazdy na prawo jazdy polskie, musi legitymować się ważnym dokumentem zagranicznym, a po drugie nie może posiadać już na terenie Polskie, otrzymanych wcześniej ważnych polskich uprawnień do kierowania pojazdami. Co ważne, jeżeli podlegający wymianie dokument zagraniczny ma wpisane jakiekolwiek ograniczenia, będą one przeniesione do dokumentu polskiego. Należy wyraźnie podkreślić, że skarżący nie spełnił przesłanek wymaganych do skutecznej wymiany prawa jazdy, dlatego organy administracyjne trafnie wydały rozstrzygniecie dla strony negatywne. Przede wszystkim, z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący posiada już wydane w dniu [...] roku ważne polskie prawo jazdy kat. B,C,E, a decyzja o jego wydaniu pozostaje w obrocie prawnym, mimo iż w [...] roku zostało ono zatrzymane, a następnie cofnięte na okres 2 lat , tj. od dnia [...]roku do [...] roku, wyrokiem Sądu Powiatowego we W. i do chwili obecnej nie została wydana decyzja cofająca na stałe te uprawnienia. Art. 94 ust 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym ma zastosowanie wyłącznie do obywatela polskiego lub cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który nie posiada ważnego polskiego prawa jazdy, legitymuje się natomiast jego zagranicznym odpowiednikiem. Sam już ten tylko fakt nie pozwalałby na pozytywne rozpoznanie wniosku skarżącego, skoro skarżący posiada polskie uprawnienia do kierowania pojazdami kilku kategorii, nie ma ani potrzeby ani podstaw prawnych, do wydawania mu prawa jazdy na podstawie uprawnień uzyskanych w innym kraju. Zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy może posiadać tylko jedno ważne krajowe prawo jazdy lub pozwolenie do kierowania tramwajem Wobec tak jednoznacznie określonej regulacji prawnej, spełnienie żądania strony prowadziłoby do naruszenia tej normy prawnej. Zastosowanie zatem art. 94 ust. 2 ustawy do kierowcy, który posiada ważne polskie prawo jazdy skutkowałoby obejściem wymogów, które musi spełniać kierowca, aby odzyskać zatrzymany dokument, do czego w istocie zmierza w ocenie Sądu skarżący. Jakkolwiek – mimo, że z przywołanych regulacji i okoliczności jasno wynika, że wniosek skarżącego nie mógł zostać pozytywnie rozpoznany – Sąd pragnie wskazać, że jak trafnie podniosły organy administracyjne obu instancji, przedstawione przez skarżącego prawo jazdy południoafrykańskie i tak nie mogłoby stanowić podstawy do wydania polskiego odpowiednika, bowiem z dniem [...] r. utracił swą ważność. W aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające konieczność wymiany dokumentów prawa jazdy wydanych w Republice Południowej Afryki, innych niż w postaci plastikowych kart . Jednocześnie z regulacji tych wynika, że dokumenty niewymienione na nowe, a posiadające formę inną niż karty plastikowej, utracą ważność w dniu [...] r. Dokument przedstawiony przez skarżącego, pomimo że nie znajduje się w nim żadna adnotacja co do ważności dokumentu, ma formę książeczkową, co oznacza, zgodnie z opisaną regulacje, że straciło ważność w dniu [...]r. Sąd stwierdza, że przed podjęciem zaskarżonych decyzji organy orzekające w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy sprawy, zgodnie z wymogami art. 77 § 1 k.p.a. Decyzje zostały podjęte na podstawie całokształtu materiału dowodowego, jak tego wymaga art. 80 k.p.a. W celu dokonania przetłumaczenia obcojęzycznych dokumentów organy zwróciły się do tłumacza przysięgłego i w aktach sprawy znajdują się tłumaczenia przysięgłe z języka angielskiego. Zaskarżona decyzja II instancji oraz decyzja ją poprzedzająca spełniają wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Zawierają bowiem prawidłowe uzasadnienie faktyczne oraz uzasadnienie prawne z przytoczeniem przepisów prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło