III SA/Wr 407/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] jako ciężarowo-uniwersalny postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Pismem z dnia [...] Prokurator Rejonowy w L. wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. zarzucając jej obrazę przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz naruszenie art. 72 ust. 1 w związku z art. 68 ust. 1, ust. 2 i 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Kolejnym pismem z dnia [...] na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Prokurator Rejonowy w L. cofnął wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 przywołanej ustawy – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dokonując oceny w tym zakresie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie może wywołać żadnego ze skutków wskazanych przez ustawodawcę w zastrzeżeniu zawartym w przywołanym przepisie. Czynność procesowa skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy zatem należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Wobec przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji postanowienia.