III SA/Wr 413/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D D na postanowienie W D - W S O z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania zgodnie z właściwością miejscową wniosku o zwolnienie z opłaty za wydanie dowodu osobistego postanawia: przyznać prawo pomocy. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest bezrobotny, w związku z tym nie ma własnych źródeł dochodu. Jego jedynym źródłem utrzymania jest kwota [...] zł, którą otrzymuje w formie pożyczki od swojej matki. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał dodatkowo, że wynajmuje mieszkanie o powierzchni [...] m2. Zwrócił też uwagę, że w sprawie o sygn. IV SA/Wr 299/08, postanowieniem z dnia 6 lipca 2008 r., Sąd przyznał mu prawo pomocy w tym samym zakresie, o który wnosi obecnie. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie ma możliwości poniesienia kosztów sądowych. Nie posiada bowiem praktycznie żadnego źródła dochodu, natomiast otrzymywane w formie pożyczki [...] zł nie zapewnia nawet możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Poza tym wskazać należy, że we wskazanej przez wnioskodawcę sprawie o sygn. IV SA/Wr 299/08, w istocie zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Okoliczności przedstawione w rozpoznawanym wniosku natomiast są tożsame ze stanem faktycznym, na podstawie którego powyższe orzeczenie zapadło. W związku z tym brak jest podstaw do wydania innego rozstrzygnięcia. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.