III SA/Wr 415/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca) Protokolant specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 października 2014 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zasadności zarzutu przedawnienia obowiązku egzekwowania na podstawie tytułu wykonawczego postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z [...] maja 2014 r. M.C., zastępowana przez adwokata A.M., wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z [...] kwietnia 2014 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej z [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uznania za zasadny zarzutu przedawnienia zaległości w podatku akcyzowym za grudzień 2008 r. Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 14 października 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zgromadzonego w sprawie cofnięcie skargi nie budzi żadnych wątpliwości co do jego dopuszczalności, gdyż nie prowadzi do obejścia prawa ani do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. Uiszczony przez skarżącą wpis sądowy w kwocie [...] złotych należało zwrócić w oparciu o dyspozycję art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.