III SA/Wr 419/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 21 września 2017 r. postanawia: umorzyć postępowanie o przywrócenie terminu do uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 21 września 2017 r. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącej A. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym również ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania adwokatowi K. S. kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Od niniejszego postanowienia adwokat z urzędu wniósł sprzeciw (pismo z dnia 19 grudnia 2017 r.). Postanowieniem z dnia 20 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (przychylając się do stanowiska wyrażonego w sprzeciwie) uchylił ww. postanowienie referendarza sądowego oraz przyznał adwokatowi K. S. koszty pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie o przywrócenie terminu należało umorzyć. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Za takie właśnie Sąd uznał postępowanie w sprawie wniosku adwokata z urzędu o przywrócenie terminu do uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 21 września 2017 r. Uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 21 września 2017 r. dotyczyło bowiem de facto kwestii, które adwokat z urzędu wyraził również w sprzeciwie z dnia 19 grudnia 2017 r., a które tutejszy Sąd uwzględnił, co znalazło swój wyraz w treści postanowienia tut. Sądu z dnia 20 marca 2018 r. uchylającego postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2017 r. oraz przyznającego adwokatowi K. S. koszty pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.