III SA/Wr 420/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych na rok 2010 postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z.Ś. odmówił przyznania G. B. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Po rozpoznaniu odwołania strony, decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. uchylił w całości opisaną w sentencji postanowienia decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARMiR i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] r. G.B. wywiódł skargę na opisaną powyżej decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając wydanie jej na podstawie nierzetelnie przeprowadzonej kontroli na miejscu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie za art. 52 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Artykuł 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi do sądu drogi przewidzianej w powołanym wyżej przepisie, musi prowadzić do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz, T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005 str. 87 tezy 75 i 76 oraz str. 236 tezy 5 i 6). W rozpoznawanej sprawie skarżąca domagała się zbadania zgodności z prawem decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. Ś., pomimo faktu, że doręczone jej rozstrzygnięcie zawierało pouczenie o możliwości odwołania się do organu drugiej instancji. W takiej sytuacji stwierdzić należało, że skarżący nie wyczerpał przewidzianej przepisami proceduralnymi drogi instancyjnej. Dodatkowo wskazać należy, że decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie. Decyzja ta jest już ostateczna i prawomocna. Oznacza to, że po pierwsze, kwestionowane przez skarżącego wyniki kontroli zostaną ponownie zbadane przez organ rolny, zgodnie z jego żądaniem, a po drugie, że skarga w istocie wniesiona została na akt nieistniejący. Wobec przedstawionych powyżej okoliczności, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucić jako niedopuszczalną.