III SA/Wr 426/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W, na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W, z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie określenia należności wynikających z kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług, postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej we W na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem zwrotu wydatków. Spółka [...] (zwana dalej stroną skarżącą), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Dyrektora Izby Celnej we W opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Strona skarżąca uiściła wpis stosunkowy od skargi, w łącznej wysokości [...] zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. – skutecznie doręczonym w dniu [...] r. – wezwano stronę skarżącą do oświadczenia – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, czy w związku z uwzględnieniem w całości skargi przez organ, podtrzymuje swoją skargę. Pismem datowanym na dzień [...] r. strona skarżąca poinformowała, że nie cofa formalnie skargi, jednakże, skoro Dyrektor Izby Celnej we W decyzją Nr [...] z dnia [...] r. – wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L Nr [...];[...] z dnia [...] r. i umorzył postępowanie w sprawie, to postępowanie w przedmiocie rozpoznania skargi stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej we W w całości uwzględnił wniesioną przez stronę skarżącą skargę i uchylił w całości zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w L Nr [...];[...] z dnia [...] r. oraz umorzył postępowanie w sprawie. W konsekwencji, skoro wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję będącą przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, to postępowanie sądowoadministracyjne, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. (punkt I sentencji). Stosownie zaś do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze. zm.), zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 przywołanego rozporządzenia. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl natomiast § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" tego samego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu administracyjnym – w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie zaś z § 6 pkt. 5 stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł. do 50.000 zł wynosi 2.400 zł. W niniejszej sprawie Sąd, orzekając w punkcie II sentencji postanowienia o zwrocie kosztów na rzecz strony skarżącej ustalił – na podstawie wszystkich wcześniej powołanych przepisów – opłatę adekwatną do czynności adwokata z tytułu zastępstwa, w minimalnej wysokości (2.400 zł), przy wartość przedmiotu sprawy w kwocie [...] zł. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie wykazał nakładu pracy uzasadniającego ustalenie opłaty za jego czynności w wyższej wysokości. Podkreślić przy tym należy, że organ uznał skargę już przy pierwszej czynności procesowej (w odpowiedzi na skargę), natomiast czynności podjęte przez pełnomocnika ograniczały się w zasadzie do sporządzenia skargi oraz pisma procesowego, w którym wnosił o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów. Do kosztów postępowania należało doliczyć także opłatę sądową od skargi, uiszczoną przez stronę skarżącą, w łącznej kwocie [...] zł. Do niezbędnych wydatków należała ponadto opłata skarbowa od złożenia pełnomocnictwa dla adwokat reprezentującej stronę skarżącą w niniejszym postępowaniu (w wysokości 17 zł). Wszystkie wymienione koszty uwzględniono w pkt. II postanowienia.