III SA/Wr 426/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i I. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 lipca 2020 r., nr 430000/71/185266/2020/ZPWWO/UTRZ w przedmiocie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za kwiecień 2020 r. postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem skarżącej E. K. z 10 sierpnia 2021 r. oraz pismem skarżącej I. B. z 11 sierpnia 2021 r. strona skarżąca poinformowała, że wniesiona skarga na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 20 lipca 2020 r. jest już bezzasadna, gdyż środki za wskazany okres zostały rozliczone przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z korzyścią dla praktyki lekarskiej skarżących. Pismem z 25 września 2020 r., przesłanym drogą elektroniczną, strona skarżąca oddala - jak określiła to w piśmie - skargę w całości. Zarządzeniem z 27 września 2021 r. skarżące zostały wezwane do doprecyzowania, czy pisma z 10 sierpnia 2021 r. oraz 11 sierpnia 2021 r., jak również pismo z 25 września 2020 r., stanowią cofnięcie skargi – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że pisma te stanowią cofnięcie skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru (k. 64, 65 akt), wezwania zostały skarżącym doręczone 1 października 2021 r. Termin do doprecyzowania pism strony skarżącej upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Strona skarżąca wezwana została do doprecyzowania, czy wskazane pisma stanowią cofnięcie skargi – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że pisma te stanowią cofnięcie skargi. Wobec tego, że zakreślony termin upłynął bezskutecznie, należało uznać, że strona skarżąca pismami tymi cofnęła skargę. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.