III SA/Wr 428/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Powiatu Z. na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem strony skarżącej z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. Powiat Z. wniósł skargę na decyzję Zarządu Województwa D. opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Do skargi dołączono wniosek (z tej samej daty – k. 55-56 akt sądowych) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten strona skarżąca cofnęła w piśmie z dnia [...] r., motywując tą czynność faktem wykonania w całości nałożonego na nią obowiązku, tj. zapłaty kwoty środków przypadających do zwrotu (wraz z odsetkami). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należało umorzyć. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Za takie właśnie Sąd uznał postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wszczęte wnioskiem w niniejszej sprawie. Składanie wniosków w postępowaniu sądowym należy do czynności dyspozytywnych stron, tzn. zależnych wyłącznie od ich woli. Dlatego też, jeżeli strona cofa złożone uprzednie żądanie, Sąd zobligowany jest zaniechać orzekania, w zakresie takiego wniosku, chyba że ocena okoliczności sprawy wykaże, że czynność ta doprowadzi do obejścia prawa (odpowiednio – art. 60 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.). Ocena okoliczności dokonana w rozpoznawanej sprawie z punktu widzenia wspomnianego kryterium uzasadniała przyjęcie, że cofnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności, wobec spełnienia obowiązku z niej wynikającego, nie doprowadzi do obejścia prawa. Skoro więc strona cofnęła skutecznie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postępowanie co do jego rozpoznania należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, co znalazło swój wyraz w sentencji niniejszego orzeczenia.