III SA/Wr 429/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi W. P., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] maja 2014 r. W. P. (zwana dalej skarżącą, stroną), działająca przez pełnomocnika J. P. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze we W. z [...] marca 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa D. z [...] stycznia 2014 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia skarżącej zezwolenia na wykonywanie regularnych, specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii komunikacyjnej L. – B. W. – B. P. LG [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z [...] lipca 2014 r. pełnomocnik strony został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi z wykazaniem, że jest jedną z osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego skargi będzie skutkować jej odrzuceniem. Wezwanie zostało doręczone adresatowi [...] lipca 2014 r. Korespondencją nadaną w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu [...] lipca 2014 r. skarżąca przesłała stosowne upoważnienie do działania w jej imieniu przez ojca – J. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić z uwagi na nieuzupełnienie wymagań formalnych w zakreślonym terminie. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Regulacją szczególną normująca skutki nieusunięcia braków formalnych skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obligujący sąd do odrzucenia skargi w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszym postępowaniu w dniu [...] lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej odebrał pismo wzywające go do przedłożenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia korespondencji, stosownego pełnomocnictwa z pouczeniem o skutkach niewykonania wezwania. W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 121) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał zatem z dniem [...] lipca (środa), zaś przesyłka zawierająca upoważnienie skarżącej wystawione dla jej ojca nadana została w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu [...] lipca 2014 r. W takiej sytuacji stwierdzić należy, że brak formalny skargi strona co prawda uzupełniła, ale z jednodniowym uchybieniem zakreślonego jej terminu. Podkreślić należy, że dla rozstrzygnięcia nie miało znaczenia samo uzupełnienie braku formalnego. Istotnym było bowiem, aby strona czyniąc zadość wezwaniu przewodniczącego wydziału zastosowała się również do wynikającego z niego terminu, który w przedmiotowej sprawie nie został dochowany (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 września 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 733/09). Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 2 pkt 3 p.p.s.a. zobligowany był skargę odrzucić.