III SA/Wr 431/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-05-27
Skład orzekający: Magdalena Jankowska-Szostak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wykonanie zaskarżonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ zapłata kwoty 12.000 zł mogłaby być znacznym utrudnieniem i zagrozić bytowi materialnemu skarżącego. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi.Stan faktyczny
Skarżący S. B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. nakładającą na niego karę pieniężną. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie zagrozi jego bytowi gospodarczemu i spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe. Skarżący przedstawił swoją trudną sytuację majątkowo-finansową, wskazując na niskie dochody i brak majątku.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzupełniony następnie pismem z dnia [...] r.
W uzasadnieniu tegoż wniosku skarżący podniósł, że brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla jego dalszego bytu gospodarczego i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Zapłata kary pieniężnej na tym etapie postępowania doprowadzi bowiem do pogorszenia jego sytuacji finansowej. Podniósł także, że instytucja udzielenia ochrony tymczasowej, przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, które to skutki mogą wystąpić tylko w przyszłości, stąd sama ocena stanu teraźniejszego, z chwili orzekania, nie będzie wystarczająca dla oceny konieczności wstrzymania wykonania decyzji.
Następnie, powołując się na załączone dokumenty źródłowe (oświadczenie wnioskodawcy, zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) (PIT-36) za rok 2014, informacje o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2014 (PIT/B), informacja z CEIDG, zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K.G., zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały, oświadczenie matki wnioskodawcy wraz z załącznikiem) skarżący wskazał, że jego działalność gospodarcza przyniosła dochód w wysokości [...] zł, co daje kwotę około 137 zł miesięcznie. Dodatkowo ze stosunku pracy wnioskodawca uzyskał dochód w wysokości [...] zł oraz
z działalności wykonywanej osobiście [...] zł. Zatem łączny średni miesięczny dochód wnioskodawcy w 2014 roku wyniósł około [...] zł. Wyjaśnił, że od [...] roku jego działalność gospodarcza jest zawieszona. Wskazał także, że nie posiada żadnych nieruchomości, mieszka wraz z matką. Nie jest również właścicielem żadnych ruchomości oraz nie posiada oszczędności.
Przedstawiona kondycja majątkowo-finansowa w obliczu nałożonej kary – zdaniem skarżącego - nie daje podstaw by twierdzić, iż wyegzekwowanie kary takiej wysokości - w jego obecnej sytuacji finansowej - nie doprowadzi do poważnych
i nieodwracalnych szkód w majątku. Kara ta bowiem bezsprzecznie przekracza jego możliwości finansowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z treści cytowanego ostatnio przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś przy wykazaniu okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji należy do strony skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.).
W świetle dotychczasowych wywodów, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Wnioskodawca szczegółowo uzasadnił, dlaczego (w jego ocenie),
w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż podniesione przez skarżącego argumenty (przedstawione szczegółowo w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia) wskazują, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ zapłata kwoty 12.000 zł mogłaby być znacznym utrudnieniem i zagrozić bytowi materialnemu skarżącego.
Na marginesie podkreślić nadto należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło