III SA/Wr 432/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A..S., na decyzję SKO we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii [...],[...],[...],[...] do czasu uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu sprawdzającego, wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Zarządzeniem z dnia [...] r, którego odpis skutecznie doręczono skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu [...] r., wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2010 r. odrzucono skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uiszczając jednocześnie brakujący wpis. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że uchybienie terminowi nastąpiło w sposób przez niego niezawiniony. Wskazał, że bardzo często odbywa wyjazdy służbowe w różne miejsca w kraju i za granicą oraz na różne okresy czasu. Podniósł, że w niniejszej sprawie jako adres do korespondencji podał adres domowy, ale jednocześnie w urzędzie pocztowym "zrobił przekierowanie poczty" do siedziby jego firmy. W konsekwencji zatem – w razie jego nieobecnośc w domu – korespondencja jest kierowana do firmy. Dodał, że sytuację taką potwierdza pismo Komendanta [...] Policji z dnia [...] r., które dołączył do wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Beck, Warszawa 1998, s. 345). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy strony, a przy tym zainteresowany wykaże, że niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1980, s. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie, nie uzasadnia przyjęcia, że niedotrzymanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez winy strony. Odnośnie do okoliczności powołanych przez skarżącego należy stwierdzić, że ocena czy nastąpiło uprawdopodobnienie, o którym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a., należy do sądu rozpatrującego wniosek. W tym przedmiocie Sąd nie jest związany zawartymi we wniosku twierdzeniami, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu, a przekonanie to powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z zawartych we wniosku twierdzeń. Chociaż uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określony fakt, to jednak nie oznacza to, że może ono opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. Odróżnienie aktu uprawdopodobnienia w stosunku do przeprowadzenia dowodu polega m.in. na tym, że uprawdopodobnienie przeprowadza się za pomocą środków nieskrępowanych wymaganiami stawianymi co do formy przez obowiązujące przepisy prawa (por. postanowienie SN z dnia 5 maja 2009 r., I UO 3/08, LEX nr 509056). Niepoparte niczym twierdzenie skarżącego, że często odbywa wyjazdy służbowe i że w związku z tym w urzędzie pocztowym "zrobił przekierowanie poczty" do siedziby jego firmy nie może być oceniane jako uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślić przy tym należy, że skarżący nie dołączył żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że zawarł z Pocztą Polską taką właśnie umowę oraz że Poczta nie wywiązała się z tej umowy i nie dokonała doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na adres, pod którym znajduje się siedziba jego firmy. Ponadto skarżący nie wykazał, że przebywał na wyjeździe służbowym w okresie, kiedy przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana. Odnosząc się natomiast do dołączonego do wniosku pisma Komendanta [...] Policji z dnia [...] r., trzeba zauważyć, że z pisma tego wynika jedynie, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] r., był przedwczesny, gdyż nie dokonano skutecznego doręczenia tego postanowienia. W tej sytuacji Sąd był zmuszony przyjąć, że wnioskodawca nie wykazał, iż bez swojej winy uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z czym postanowiono, jak w sentencji.