III SA/Wr 434/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie powołania zastępcy Burmistrza postanawia: umorzyć postępowanie. Zarządzeniem z dnia [...] Burmistrz Gminy M. – D. S., powołał Z. D. na swojego zastępcę. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stwierdził nieważność tego zarządzenia. Pismem z [...] Gmina M., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody. W wyniku uzupełnienia braków formalnych, skarga została podpisana przez pełniącego funkcję Burmistrza R. A. Z akt sprawy wynika, że został on wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów do pełnienia od dnia [...]. funkcji burmistrza, do czasu objęcia obowiązków przez nowo wybranego burmistrza. W dniu [...] wpłynęło do Sądu pismo podpisane przez Burmistrza Gminy M. R. M., w którym poinformował on, iż w wyborach, które odbyły się [...] został wybrany na burmistrza, a urząd objął z dniem złożenia ślubowania, tj. [...]. W tym samym dniu wpłynęło również pismo, którym strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a.– uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.