III SA/Wr 435/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Gminy M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza Gminy M. w sprawie potwierdzenia powołania Zastępców Burmistrza, postanawia: umorzyć postępowanie. Zarządzeniem z dnia [...]., Nr [...] Burmistrz Gminy M. D. S. potwierdził fakt powołania R. L. na swojego Zastępcę. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...]. stwierdził nieważność tego zarządzenia. Pismem z [...]. Gmina M. reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody. W wyniku uzupełnienia braków formalnych, skarga została podpisana przez pełniącego funkcję Burmistrza R. A.. Z akt sprawy wynika, że został on wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów do pełnienia (od dnia 13 września 2007 r.) funkcji burmistrza, do czasu objęcia obowiązków przez nowo wybranego burmistrza. W dniu 21 listopada 2007 r. wpłynęło do Sądu pismo podpisane przez R. M., w którym poinformował on, iż w wyborach, które odbyły się 4 listopada 2007 r. został wybrany Burmistrzem Gminy M., a urząd ten objął z dniem złożenia ślubowania, tj. 10 listopada 2007 r. W tym samym dniu wpłynęło również pismo, w którym strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a.– uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu. Mając powyższe na względzie, orzeczono, jak w sentencji.