III SA/Wr 444/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi T. Sp.j. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 września 2025 r. nr 0201-IGC.4823.27.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 31 października 2025 r. wezwano T. Sp.j. w Z. (dalej: Spółka, strona skarżąca) do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis aktualny lub pełny KRS) oraz uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego wezwania doręczono 7 listopada 2025 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru– k. 24 akt sąd.), zatem termin na uzupełnienie braków skargi upływał 14 listopada 2025 r. Strona nie wykonała wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym na mocy art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Natomiast w myśl art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W okolicznościach niniejszej sprawy należało wskazać jednocześnie, że ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 1427) wprowadziła zmiany w ww. ustawie m.in. w zakresie art. 29 p.p.s.a. poprzez wskazanie, że złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania. Wskazane zmiany nie mają jednak wpływu na przedmiotowe postępowanie, gdyż wskazana ustawa zmieniająca weszła w życie dnia 5 listopada 2025 r., zaś art. 2 tej ustawy stanowi, że do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do zażaleń uwzględnionych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Zatem wobec przedmiotowej skargi, która wpłynęła do Sądu przed dniem 5 listopada 2025 r., nie mają zastosowania przepisy zmodyfikowane ustawą zmieniającą. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.