III SA/Wr 453/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Powiatu O. z dnia 22 czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie zasad i trybu umarzania, odraczania lub rozkładania na raty należności pieniężnych przysługujących Powiatowi O. oraz jego jednostkom organizacyjnym postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 22 czerwca 2006 r. Rada Powiatu O. podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie zasad i trybu umarzania, odraczania lub rozkładania na raty należności pieniężnych przysługujących Powiatowi O. oraz jego jednostkom organizacyjnym Wojewoda D. pismem z dnia 31 lipca 2006 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której domagał się stwierdzenia nieważności określonych fragmentów wyżej wskazanej uchwały wywodząc, że w istotny sposób naruszają one prawo. Uchwałą z dnia 31 sierpnia 2006 r. (nr [...]) Rada Powiatu O., podzielając stanowisko Wojewody D., uchyliła kwestionowane zapisy zaskarżonej uchwały. W związku z powyższym Wojewoda D. pismem z dnia 13 września 2006 r. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1) p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zauważyć należy, że Wojewoda D. cofnął skargę na skutek uchylenia zaskarżonej uchwały przez Radę Powiatu O., która uwzględniła skargę w całości, zgadzając się tym samym ze stanowiskiem Wojewody D. W przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi było więc dopuszczalne, gdyż nie zmierzało do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.