III SA/Wr 456/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi V. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 lipca 2020 r., nr 430000/71/238879/2020 w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z 19 sierpnia 2020 r. zatytułowanym "odwołanie" strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 lipca 2020 r. (nr 430000/71/238879/2020) w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek. Pismem z 30 października 2020 r. skarżąca oświadczyła, że wycofuje skargę (nazwaną odwołaniem) z 19 sierpnia 2020 r. od decyzji ZUS z 30 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.