III SA/Wr 459/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. B. i J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej, stanowiącej administracyjna karę pieniężną wniosku strony skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. W. B. oraz J. P. (zwane dalej skarżącymi), reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosły skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Kolejnym pismem, z dnia [...] r., skarżące wniosły o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosły, że wniosek ten znajduje uzasadnienie w art. 61 p.p.s.a. Ponadto stwierdziły, iż oprócz wątpliwości co do zasadności zaskarżonej decyzji istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody, gdyż kwota wymierzonej kary jest znaczna zaś ich sytuacja majątkowa nie pozwala na jej uiszczenie. Wreszcie stwierdziły, iż "w tej sytuacji ewentualnie prowadzona egzekucja administracyjna musiałaby spowodować licytację i sprzedaż domu, w którym zamieszkują. Takie zaś postępowanie byłoby niezgodne z zasadami współżycia społecznego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej, w skrócie, jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja (postanowienie) korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także uszczerbek niemajątkowy), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wskazać, że skarżące, choć reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, nie udokumentowały swojej aktualnej sytuacji finansowej poprzez przedłożenie np. zaświadczeń potwierdzających wysokość pozyskiwanych przez nie comiesięcznych dochodów, z których wynikałoby, że nie dysponują wystarczającymi środkami na uiszczenie należności pieniężnej, stanowiącej karę administracyjną. Podkreślenia wymaga, iż do wniosku nie dołączono w ogóle jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej podniesione w nim argumenty, w szczególności zaś potwierdzającej okoliczność, iż "ewentualnie prowadzona egzekucja administracyjna musiałaby spowodować licytację i sprzedaż domu." Tymczasem, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04). W związku z powyższym, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, nawet w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji wnioskodawca nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot należności. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił, jak w sentencji.