III SA/Wr 462/09

III SA/Wr 462/09 POSTANOWIENIE Wrocław 28 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K J na decyzję Wojewody D z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania J E z miejsca pobytu stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. akt III SA/Wr 462/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K J na wyżej oznaczoną decyzję Wojewody D w przedmiocie wymeldowania J E z miejsca pobytu stałego. Skarżący był prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w jego sprawie. W dniu [...] r. K J złożył - za pośrednictwem poczty - wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyżej wskazanego wyroku, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący wywodził, że z powodu inwalidztwa ma trudności z poruszaniem się, a opóźnienie w złożeniu przedmiotowego wniosku wynika z faktu pobytu na rehabilitacji. Wskazał, że w dniu [...] r. powrócił z rehabilitacji w miejscowości B w województwie [...], czego świadkiem jest [...] W K. Jednocześnie dwukrotnie wezwany o uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu oraz podania daty, w której powziął informację o treści zapadłego w sprawie wyroku, skarżący podał, że o treści wyroku dowiedział się telefonicznie w dniu poprzedzającym złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Ponownie wskazał, że w dniu [...] r. przebywał w miejscowości B na leczeniu rehabilitacyjnym, na poparcie czego dołączył kserokopię karty informacyjnej ze S P w B z dnia [...] r. oraz skierowania na zabiegi fizjoterapeutyczne z dnia [...] r. Skarżący podał również, że z zabiegów rehabilitacyjnych korzysta co [...] dzień prywatnie, z powodu braku refundacji tych zabiegów przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależniają przywrócenie terminu od łącznego wystąpienia czterech przesłanek, a mianowicie: - złożenia wniosku o przywróceniu terminu, - uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu, - dochowania terminu (nieprzekraczalnego) złożenia wniosku w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, - dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Brzmienie przytoczonych przepisów art. 86 i 87 powołanej wyżej ustawy procesowej wskazuje na to, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić, gdy spełnione zostaną wszystkie określone w nim przesłanki. W szczególności przywrócenie takie jest możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A contrario przywrócenie terminu jest możliwe, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła uniknąć, nawet przy dołożeniu największego w danych warunkach wysiłku (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 1996, str. 295). Strona skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu winna zatem uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna, istniała cały czas aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a zatem, że powstała ona w czasie terminu do dokonania czynności procesowej i trwała po jego upływie, aż do wystąpienia z wnioskiem. W takim też kontekście należało ocenić przedmiotowy wniosek. Z akt badanej sprawy wynika, że skarżący osobiście odebrał zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu [...] r., a jak wynika z twierdzeń wniosku o przywrócenie terminu, zainteresowanie rozstrzygnięciem w swojej sprawie sądowo-administracyjnej wykazał dopiero w dniu [...] r., a zatem prawie [...] tygodnie po przeprowadzeniu rozprawy. Natomiast powoływanie się przez skarżącego na fakt choroby i związaną z tym konieczność rehabilitacji należy ocenić jako gołosłowne, bowiem w ślad za tym twierdzeniem dostarczył on dokumentację lekarską datowaną na okres sprzed [...] lat w stosunku do faktów podnoszonych we wniosku, a mających w ocenie skarżącego uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Daje to podstawę do przyjęcia, że jego zachowanie nacechowane jest niedostateczną starannością w prowadzeniu własnych spraw. Konkludując uznać należy, że przytoczone przez stronę okoliczności nie stanowią więc o spełnieniu przesłanki braku winy w przekroczeniu terminu. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do odmowy przywrócenia terminu po myśli przepisu art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.