III SA/Wr 463/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skarg M. G. oraz Z. S.A. w J. na postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2024 r. nr HK.906.23.2024.TL w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe ze skargi M. G. M. G. (dalej: strona skarżąca, skarżący) w dniu 13 listopada 2024 r. wniósł do tut. Sądu w imieniu swoim oraz Z. S.A. w J. skargę na postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu w przedmiocie wskazanym w sentencji. W skardze zarzucił zaskarżonemu postanowieniu nieuprawnione przyjęcie przez organ, iż nie przysługuje mu przymiot strony postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie w trybie w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 poz. 935 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., postanowienia z 12 grudnia 2024 r. uwzględniającego skargę i uchylającego zaskarżone postanowienie, w uzasadnieniu jako motywy, wskazując, iż skarżącemu przysługuje status strony postępowania. Powyższe postanowienie znajduje się w aktach administracyjnych sprawy przesłanych przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosowanie do art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że w sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skutkująca wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania. Postanowienie organu wydana w trybie autokontroli spełnia wszystkie wymogi wynikające z ustawy; w szczególności uwzględnia żądania skargi w całości, a zatem nie ma potrzeby angażowania sądu administracyjnego w ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji (por. uchwałę NSA z 7 lipca 1999 r., sygn. FPS 20/98 – dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia