III SA/Wr 465/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty podatku VAT i akcyzowego z tytułu importu samochodu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] pełnomocnik T. R. – adw. J. T. wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], wydaną z związku z weryfikacją zgłoszenia celnego. W uzasadnieniu skargi, strona powołując się na szczególnie ważny interes wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na brak wolnych środków finansowych pozwalających na natychmiastowe uiszczenie w całości ustalonych w decyzji pierwszoinstancyjnej należności. Wskazano, że strona ma na utrzymaniu rodzinę składającą się z trzech osób, w tym żony i dziecka. Wyjaśniono również, że skarżący nie prowadzi już działalności gospodarczej, jedynymi źródłami utrzymania rodziny są zaś wynagrodzenia ze stosunków pracy skarżącego i jego żony w wysokości odpowiednio: [...] zł oraz [...] zł. Jednocześnie podniesiono, że w [...] r. skarżący uczestniczył w wypadku samochodowym, w związku z czym, obecnie wymaga kosztownego leczenia i rehabilitacji oraz niezdolny jest do wykonywania pracy zarobkowej. Pełnomocnik skarżącego wskazał także, że przeciwko stronie skarżącej prowadzonych jest jednocześnie kilka postępowań celnych, a ustalone w tych postępowaniach należności łącznie wynoszą [...] zł, i jednoczesna ich realizacja znacznie przekracza możliwości finansowe strony. Wywodzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego, spowoduje utratę płynności finansowej przez stronę, a tym samym zagrozi bytowi materialnemu skarżącego i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwane dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku pełnomocnika T. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione przez pełnomocnika skarżącego nie wskazują na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedstawiono co prawda zarobki osiągane przez rodzinę skarżącego (nieaktualne, bowiem z daty o kilka miesięcy wcześniejszej niż dzień wniesienia skargi), jednocześnie wskazując, że z powodu wypadku T. R. nie jest zdolny do wykonywania pracy. Nadto podniesiono, że skarżący nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej, jednakże nie wskazano kiedy działalność ta została zawieszona lub zlikwidowana. W dalszej kolejności Sąd zwrócił uwagę na fakt, że na uzasadnienie wniosku podano, że wobec skarżącego prowadzonych jest kilka postępowań celnych z tytułu importu samochodów, z czego trzy zostały już zakończone wydaniem ostatecznych decyzji. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej T. R. zajmował się sprzedażą hurtową i detaliczną samochodów osobowych. Odnośnie rozpoznawanej sprawy, dotyczącej jednego tylko ze sprowadzonych przez skarżącego samochodów wynika, że przy uwzględnieniu stanu technicznego pojazdu i jego zużycia eksploatacyjnego, wartość rynkowa samochodu wynosi [...] zł (opinia techniczna nr [...], k.[...] akt administracyjnych). We wniosku nie odniesiono się w żaden sposób do kwot uzyskanych przez skarżącego ze sprzedaży sprowadzanych samochodów, wskazując jedynie na niewysokie zarobki strony ze stosunku pracy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04. W związku z powyższym, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, nawet w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot należności. Nie bez znaczenie jest przy tym w ocenie Sądu, że skarżący jako osoba trudniąca się zawodowo importem i sprzedażą samochodów, winien liczyć się z niezbędnymi kosztami takich transakcji i uwzględniać je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Niemniej jednak godzi się w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.