III SA/Wr 466/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-07-20

Skład orzekający: Magdalena Jankowska - Szostak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca stroną postępowania administracyjnego w sprawie rejestracji pojazdu, a jedynie spadkobiercą dotychczasowego właściciela, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego zobowiązującą organ I instancji do rejestracji pojazdu na rzecz wnioskodawczyni?
Ratio decidendi
Skarga podlegała odrzuceniu z powodu braku legitymacji skargowej po stronie skarżącego. Skarżący, nie będąc właścicielem pojazdu ani osobą składającą wniosek o jego rejestrację, nie posiadał interesu prawnego w rozumieniu przepisów PPSA, który uzasadniałby wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Stroną postępowania o rejestrację pojazdu jest wyłącznie właściciel pojazdu składający wniosek.
Stan faktyczny
L. P. złożyła wniosek o rejestrację pojazdu, dołączając umowę sprzedaży. Organ I instancji odmówił rejestracji z powodu sporu o prawo własności między wnioskodawczynią a spadkobiercą zmarłego właściciela, M. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji i zobowiązało go do zarejestrowania pojazdu na rzecz L. P. M. B. złożył skargę na decyzję SKO.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji i zobowiązania organu I instancji do wydania decyzji o zarejestrowaniu na rzecz Liliany Prus pojazdu, postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie L. P. złożyła wniosek o rejestrację pojazdu, dołączając umowę sprzedaży, na podstawie której nabyła prawo własności samochodu, którego dotyczył wniosek. Organ I instancji odmówił rejestracji pojazdu wskazując, że w sprawie zachodzi spór co do prawa własności przedmiotowego pojazdu pomiędzy wnioskodawczynią, a spadkobiercą po zmarłym dotychczasowym właścicielu pojazdu – M.B. Po rozpatrzeniu odwołania L. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie i zobowiązało organ I instancji do wydania decyzji o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz wnioskodawczyni. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało przesłane – do wiadomości – M. B. Pismem z dnia [...] r. M.B. złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, ze względu na brak legitymacji skargowej po stronie skarżącego w sprawie zobowiązania organu I instancji do wydania decyzji o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz wnioskodawczyni. Wyjaśnienia wymaga, że formalnym warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wniesienie jej przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718– zwaną dalej p.p.s.a) przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zakończonym aktem lub czynnością, czy bezczynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Oznacza to, że dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony również obiektywnego porządku prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2004). Podkreślić także trzeba, że o tym, czy jakiś podmiot ma w konkretnej sprawie chroniony interes prawny decyduje przepis prawa. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu powinien przejawiać się tym, że działając we własnym imieniu ma on roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienie z obowiązku. Kwestię rejestracji pojazdu normują przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1 tej ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5. Rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5 (art. 73 ust. 1 ustawy). Należy przy tym wskazać, że z żadnego przepisu powołanej ustawy nie wynika, by stroną postępowania o rejestrację pojazdu był ktokolwiek inny niż "właściciel składający wniosek o rejestrację", czyli osoba twierdząca, że jest właścicielem pojazdu, legitymująca się dowodem własności i dodatkowo składająca wniosek o rejestrację pojazdu. W konsekwencji zatem skarżący, nie będący ani właścicielem spornego pojazdu, ani też osobą składającą wniosek o jego rejestrację na swoją rzecz nie może wywodzić swojego interesu prawnego do wniesienia skargi z przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Na zakończenie należy także zaznaczyć, że co do zasady w przypadku stwierdzenia braku legitymacji skargowej wniesiona skarga podlega oddaleniu wyrokiem. Nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy skargę wnosi podmiot, który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a. (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 227-228). Tak też jest w niniejszej sprawie, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło