III SA/Wr 47/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W., na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, postanawia: sprostować z urzędu w postanowieniu z dnia 17 lutego 2014 r. (sygn. akt III SA/Wr 47/14) oczywistą omyłkę w ten sposób, że w wierszu 10 rubrum tego postanowienia wpisać zamiast "decyzję" - "postanowienie". Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę "A" Sp. z o.o. w W., omyłkowo wskazując w rubrum tego orzeczenia, iż skarga dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, w tym także powołany wyżej art. 156 § 1 p.p.s.a dotyczący możliwości sprostowania wyroku. Podkreślić trzeba, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki – np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W przedmiotowej sprawie nie budziło wątpliwości, że strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W., a nie – jak wskazano w orzeczeniu o odrzuceniu skargi – na decyzję. W konsekwencji zatem oznaczenie w postanowieniu z dnia [...] lutego 2014 r. jako przedmiotu zaskarżenia decyzji było oczywistą i natychmiast poznawalną omyłką. Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 p.p.s.a orzeczono, jak na wstępie.