III SA/Wr 470/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebińczyk po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty podatku VAT i podatku akcyzowego, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...]. pełnomocnik T. R. – adwokat J. T. wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...]., wydaną z związku z weryfikacją zgłoszenia celnego strony. W uzasadnieniu skargi – powołując się na szczególnie ważny interes – zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na brak wolnych środków finansowych pozwalających na natychmiastowe uiszczenie w całości należności ustalonych w pierwszoinstancyjnej decyzji. Wskazano, że strona ma na utrzymaniu rodzinę składającą się z trzech osób, w tym żony i dziecka. Wyjaśniono również, że skarżący nie prowadzi już działalności gospodarczej, a jedynymi źródłami utrzymania rodziny są wynagrodzenia ze stosunków pracy skarżącego i jego żony, w wysokości – odpowiednio – [...] oraz [...] Jednocześnie podniesiono, że w czerwcu 2007 r. skarżący uczestniczył w wypadku samochodowym, w związku z czym wymaga obecnie kosztownego leczenia i rehabilitacji i nie jest zdolny do wykonywania pracy zarobkowej. Pełnomocnik skarżącego wskazał także, że przeciwko stronie skarżącej prowadzone są jednocześnie różne postępowania celne, ustalone w tych postępowaniach należności łącznie wynoszą [...] więc ich łączna realizacja znacznie przekracza możliwości finansowe strony. Wywodzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej przez stronę, a tym samym zagrozi bytowi materialnemu skarżącego i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sygn. akt III SA/Wr 470/07 Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. W ocenie Sądu, wniosek pełnomocnika T. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione na poparcie wniosku nie wskazują bowiem na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedstawiono co prawda zarobki osiągane przez rodzinę skarżącego, ale nieaktualne, bowiem z daty o kilka miesięcy wcześniejszej niż dzień wniesienia skargi, jednocześnie wskazując, że z powodu wypadku T. R. nie jest zdolny do wykonywania pracy. Nadto podniesiono, że skarżący nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej. Nie sprecyzowano jednak kiedy działalność ta została zawieszona lub zlikwidowana. Nie może też stanowić wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji to, iż wobec skarżącego prowadzonych jest kilka postępowań celnych z tytułu importu samochodów, z czego trzy zostały już zakończone wydaniem ostatecznych decyzji. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej T. R. zajmował się sprzedażą hurtową i detaliczną samochodów osobowych. Niniejsza sprawa dotyczy jednego tylko ze sprowadzonych przez skarżącego pojazdów (przy uwzględnieniu jego stanu technicznego i stopnia zużycia eksploatacyjnego, wartość rynkowa tego samochodu wynosi 13 800 zł – opinia techniczna Nr [....]; k. 64 akt Sygn. akt III SA/Wr 470/07 administracyjnych). We wniosku pominięto jednak w ogóle kwestię dochodów uzyskanych przez skarżącego ze sprzedaży importowanych samochodów. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Uwzględniając wszystkie naprowadzone okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi wówczas zwrot należności. W ocenie Sądu, nie bez znaczenie jest przy tym i to, że skarżący, jako osoba trudniąca się zawodowo importem i sprzedażą samochodów, winien był liczyć się z niezbędnymi kosztami takich transakcji i uwzględniać je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Godzi się na koniec podkreślić, iż – zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. – niniejsze postanowienie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą wcześniej wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.