III SA/Wr 472/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. K. S.-T. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. L.-B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości postanawia: 1. przyznać pełnomocnikowi r. pr. K. S.-T. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 236,60 (słownie: dwieście trzydzieści sześć 60/100) złotych, w tym 22% VAT i zwrot opłaty skarbowej; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 31 marca 2010 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika K. L.-B. została wyznaczona r. pr. K. S.-T., która po zapoznaniu się z aktami sprawy sporządziła i skutecznie wniosła w dniu 8 kwietnia 2010 r. skargę kasacyjną od wyroku zapadłego w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 17 marca 2012 r. pełnomocnik z urzędu wniosła o przyznanie wynagrodzenia według norm przepisanych za sporządzenie skargi kasacyjnej z uwzględnieniem podatku VAT, zwrot opłaty skarbowej za dokument pełnomocnictwa oraz zwrot wpisu od skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, radcy prawnemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za dokonaną czynność w wysokości 180 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług – 39,60 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. Przy czym wyjaśnić w tym miejscu należy, iż stawka podatku VAT uległa zmianie z początkiem 2011 r. Na podstawie art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. Natomiast, zgodnie z art. 41 ust. 14a powołanej ustawy, w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania. Mając zatem na uwadze, że czynność sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiła w 2010 r., zastosować należało stawkę 22%. Wnioskodawczyni przysługiwał również zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków, to jest opłaty skarbowej w wysokości 17 zł, na mocy § 15 pkt 2 rozporządzenia. Z kolei co do zakresu wniosku o zwrot kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu do skargi kasacyjnej, to zwrócić trzeba uwagę, że koszty postępowania, w tym koszty sądowe, co do zasady są ponoszone przez stronę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie stronie skarżącej przyznane zostało prawo pomocy tylko i wyłącznie w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Strona zatem była zobligowana do poniesienia wpisu od skargi kasacyjnej, który w żadnej mierze nie mieści się w kategorii niezbędnych udokumentowanych wydatków podlegających zwrotowi pełnomocnikowi z urzędu na podstawie § 15 pkt 2 powołanego rozporządzenia. W tym też zakresie wniosek podlegał oddaleniu. Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.