III SA/Wr 478/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi J. M., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie wydania uprawnień do kierowania pojazdami kat. B wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego od skargi, postanawia: I. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi; II. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżąca – reprezentowana przez adwokat D. B. - wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję. Do skargi dołączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adwokat D. B. (k. 6). Zarządzeniami z [...] i [...] lipca 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie umocowania do działania przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono w dniu [...] sierpnia 2014 r. P. B. Pismem złożonym osobiście w siedzibie Sądu w dniu [...] sierpnia 2014 r. adwokat P. B. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa dla adwokat D. B. oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. P. B., na prośbę pełnomocnika skarżącej – adwokat D. B., która przebywała na urlopie – w towarzystwie Ł. P. pojechał odebrać pocztę z Poczty Polskiej przy ul. [...] we W. W dniu [...] sierpnia 2014 r. Ł. P. przywiózł P.B. dwie przesyłki adresowane do adwokat D. B. (w tym wezwanie do uiszczenia opłaty i złożenia pełnomocnictwa w niniejszej sprawie), wskazując, że przesyłki te musiały wypaść w aucie Ł. P. z teczki przeznaczonej na pocztę (z powodu dużej objętości odbieranej poczty). W tym samym dniu P. B. przesłał fotokopie poczty do pełnomocnika głównego. Zważywszy na fakt zagubienia poczty – jak wskazano – upływ terminu nie był zawiniony. Zarówno skarżąca, jak i jej pełnomocnik nie mieli możliwości zapoznania się z treścią wezwań i uzupełnienia braków w siedmiodniowym terminie. Do wniosku dołączono oświadczenie Ł. P. potwierdzające okoliczności mające uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu. Ponadto dołączono pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez adwokat D. B. adwokatowi P. B. do działania w niniejszej sprawie oraz pełnomocnictwo udzielone adwokat D. B. przez skarżącą. Jednocześnie uiszczono wpis sądowy od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wskazać należy, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza, iż brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2000, s. 428). W rozważanej sprawie wobec dołączenia do skargi pełnomocnictwa procesowego dla adwokat D. B. umocowującego ją do działania w imieniu skarżącej, mylne było wezwanie Sądu do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa. W konsekwencji zatem skoro umocowanie do działania w imieniu skarżącej znajdowało się w aktach sprawy (k. 6), to nie można było mówić o uchybieniu terminu, a wniosek o jego przywrócenie należało uznać za bezprzedmiotowy. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie I sentencji. Według art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Beck, Warszawa 1998, s. 345). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy strony, a przy tym zainteresowany wykaże, że niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1980, s. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie, nie uzasadnia przyjęcia, że niedotrzymanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez winy strony. Nie stanowi – w ocenie Sądu – przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego okoliczność zagubienia przesyłki w samochodzie i odnalezienie jej dopiero po kilku dniach. Pamiętać bowiem należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, nawet w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. To do obowiązków odbierającego przesyłkę należy takie zachowanie się przy odbiorze przesyłki, które zapewni możliwość dokonania w terminie czynności, gdy termin rozpoczyna swój bieg od daty doręczenia przesyłki (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2012 r. o sygn. akt II FZ 33/12). W konsekwencji zatem zagubienie korespondencji z powodu – jak wskazano – dużej objętości odbieranej poczty, świadczy o niedochowaniu należyte staranności i niedbalstwie. W tej sytuacji Sąd był zmuszony przyjąć, że wnioskodawca nie wykazał, iż bez swojej winy uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z czym postanowiono, jak w punkcie II sentencji.