III SA/Wr 479/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi G K na działanie urzędnika Urzędu Miejskiego we W postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo G K zatytułowane " dot. Skargi [...]". W uzasadnieniu pisma skarżący wskazał, że w dniu [...] r. złożył skargę do Urzędu Miasta we W na pracownika tego Urzędu, który nie przyjął od niego uwierzytelnionego przez notariusza dokumentu, żądając okazania jego oryginału. Skarżący podkreślił, że urzędnik domagając się oryginału dokumentu mógł przekroczyć swoje kompetencje, dodatkowo skarżący oświadczył, że odpowiedź jaką otrzymał z Urzędu Miasta we W w tej sprawie uważa za niewystarczającą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. ustawy z dnia 27 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sadów administracyjnych został sprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i te-renowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Nadto w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej sprawy w pierwszej kolejności należy zbadać, czy skarga wniesiona przez skarżącego G K należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Treść uzasadnienia wniesionej przez G K skargi wskazuje, że jej przedmiotem nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność o których mowa w powołanym przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., skarżący wyraża bowiem swoje niezadowolenie z wykonywania zadań przez pracownika właściwego organu administracji publicznej. W ocenie Sądu zamiarem skarżącego było więc wniesienie skargi powszechnej na działanie urzędnika Urzędu Miasta we W, o której mowa w przepisach Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. zwanej dalej w skrócie k.p.a.). Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych wniesionych w trybie Działu VIII k.p.a., albowiem tryb skargowy jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone prowadzone jest przez organy administracji publicznej, które nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Sąd wskazuje, że w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. do właściwego organu administracji publicznej, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.