III SA/Wr 479/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska - Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. J. P. złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie żądania podniesiono, że wobec wskazanych w skardze zarzutów przeciwko wydanej zaskarżonej decyzji oraz charakteru sprawy, cofnięcie uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów uniemożliwi skarżącemu wykonywanie zawodu, a co za tym idzie, spowoduje jak najbardziej realne zagrożenie utraty zatrudnienia, a tym samym podstawowego źródła utrzymania. Dodatkowo, wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi stronie wykonywanie wyuczonego zawodu przez okres 5 lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), cytowanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu zasługuje on na uwzględnienie. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu wniosku, ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje, że skarżący nie będzie mógł wykonywać zawodu i to w okresie pięciu lat. Skarżący wyjaśnił przy tym, że pozbawienie go uprawnień do przeprowadzania badań technicznych pojazdów, z pewnością doprowadzi do utraty zatrudnienia, a tym samym utraty jedynego źródła utrzymania. W ocenie Sądu, wniosek jest uzasadniony i sytuacja skarżącego wypełnia przesłanki z art. 61 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, prawdopodobieństwo utraty zatrudnienia, w wyniku kilkuletniego pozbawienia uprawnień do wykonywania zawodu, jest duże. Trudno natomiast przypuszczać, aby pracodawca strony oczekiwał na zakończenie toczącego się postępowania sądowego, aby podjąć decyzję co do zatrudnienia strony. W przypadku natomiast nawiązania stosunku pracy z nowym pracownikiem, w miejsce skarżącego, sam skarżący, w wyniku ewentualnego korzystnego rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie skargi na decyzję, byłby osobą bezrobotną i trudno przewidywać, jak długo poszukiwałby nowego miejsca pracy. Tym samym, fakt realnego zagrożenia utraty zatrudnienia oraz niemożność podjęcia pracy w zawodzie przez okres 5 lat, Sąd uznał uzasadnienie dla zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.