III SA/Wr 482/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Wojewody D., na § 15 ust. 1 we fragmencie: "w szczególności", § 15 ust. 1 pkt 9, § 15 ust. 3, § 16 ust. 7 pkt 4, § 22 ust. 4, § 24 oraz § 41 we fragmencie: "w szczególności" uchwały Rady Gminy M., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie przyjęcia statutu sołectwa M. postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda D. wniósł skargę na opisane w osnowie fragmenty uchwały Rady Gminy. W odpowiedzi na skargę Gmina M. wniosła o umorzenie postępowania i wskazała, że na sesji w dniu [...] r., uchwałą nr [...] Rada Gminy zmieniła zaskarżoną uchwałę, uwzględniając zarzuty podniesione w skardze. Do pisma dołączono odpis uchwały nr [...]. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda D. cofnął wniesioną skargę, wobec powzięcia wiadomości o uchyleniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło ponowne rozpatrzenie sprawy przez Radę Gminy i w całości uwzględnienie zarzutów organu nadzoru. Uchylenie przez Radę Gminy zaskarżonych fragmentów aktu, spowodowało bowiem bezprzedmiotowość postępowania w zakresie rozpatrywania skargi. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.